من براى انجام رسالت، هيچ اجرى از شما نمى‌خواهم، پاداش من جز برعهده پروردگار عالميان نيست.
٢- پذيرش و پاداش تبليغ:
در اسلام و دستگاه الهى، ملاك پذيرش و پاداش عمل، چيزى جز اخلاص نيست و تبليغ پيام الهى نيز در صورتى مورد پذيرش الهى و استحقاق پاداش قرار مى‌گيرد، كه خالصانه و براى خدا انجام پذيرد، در اين صورت، كميّت چندان تأثيرى در ارزشگذارى عمل نخواهد داشت و آنچه مهمّ است كيفيت آن است كه به درجه اخلاص بستگى دارد و چنين كيفيّتى، كميّت واقعى عمل را نيز تعيين مى‌كند، به فرموده امير مؤمنان عليه السلام پيرامون تقوا:
«لا يَقِلُّ مَعَ التَّقْوى‌ عَمَلٌ؛ وَ كَيْفَ يَقِلُّ ما يُتَقَبَّلُ» «١» هيچ عملى كه همراه تقوا انجام پذيرد، اندك نيست؛ چگونه آنچه پذيرفته مى‌شود، كم باشد؟
تبليغ خالصانه، گرچه مخاطبش يك نفر باشد، مقبول درگاه ايزدى است و پاداش آن را نيز خدا خواهد داد. مبلّغان مخلص، آيات و پيامهاى الهى را به بهاى اندك نمى‌فروشند و عمل مخلصانه خود را جز با خشنودى خدا سودا نمى‌كنند و به طور قطع پاداش ارزنده‌اى نيز نصيبشان خواهد شد، همانگونه كه در قرآن مجيد فرموده است:
«وَ انَّ مِنْ اهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما انْزِلَ الَيْكُمْ وَ ما انْزِلَ الَيْهِمْ خاشِعينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَليلًا اولئِكَ لَهُمْ اجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ...» «٢» و از اهل كتاب، كسانى هستند كه به خدا و آنچه بر شما نازل شده و آنچه بر خودشان نازل گرديده، ايمان دارند، در برابر خدا خاشعند و آيات خدا را به بهاى ناچيز نمى‌فروشند. پاداش آنان نزد پروردگارشان (محفوظ) است.
٣- مصونيت در برابر شيطان:
انسان مخلصى كه با تمام وجود مى‌كوشد كه اعمال خويش را طبق نظر خدا و تنها براى رضايت او انجام دهد، در محدوده ولايت الهى قرار