تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٠
«انَّ تَكْوينَ الدُّعاةِ بِمَعْنى تَكْوينِ الْامَّةِ» «١» موجوديت مبلّغان بهمعناى شكلگيرى ملّت است.
پيامرسان الهى با ابلاغ پيام، انديشهها را شكوفا مىسازد، مرزهاى مادّهپرستى را مىشكند، افقهاى جهان بىنهايت را در چشمانداز خردمندان قرار مىدهد و توان و استعدادهاى نهفته و بالقوه آنان را فعليت مىبخشد و در نتيجه هويّت جديد و واقعى ملّت را به او باز مىگرداند. امير مؤمنان عليه السلام، اين نقش اساسى رسول اكرم صلى الله عليه و آله را چنين ترسيم مىكند:
«انَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله وَ لَيْسَ احَدٌ مِنَ الْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتاباً وَ لا يَدَّعى نُبُوَّةً فَساقَ النَّاسَ حَتَّى بَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ وَ بَلَّغَهُمْ مَنْجاتَهُمْ فَاسْتَقامَتْ قَناتُهُمْ وَاطْمَأَنَّتْ صَفاتُهُمْ» «٢» خداوند، محمد صلى الله عليه و آله را در حالى به پيامبرى برانگيخت كه هيچ فردى از عرب خواندن نمىدانست و ادّعاى پيامبرى نمىكرد؛ پيامبر، مردم را رهبرى كرد تا آنان را به جايگاه شايستهشان نشانيد و به مرز رهايى و آزادگى رسانيد، پس كارهايشان قوام يافت و بنيادشان استوار گشت.
هويّتى كه مبلّغ الهى به ملّت مىبخشد، با فرجام نهايى آنان گره مىخورد و حتى در سراى آخرت نيز با همان نشان و هويت شناخته مىشود. قرآن مجيد مىفرمايد:
«يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ اناسٍ بِامامِهِمْ ...» «٣» روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان مىخوا تبليغ در قرآن ٨٠ نمونهها ص : ٨٠ نيم.
ج- اتمام حجت عالم آخرت و پاداش و جزاى الهى براساس تكليف و اعمال انسانها بنا شده و تكليف