ج- هدف نهايى‌ هر يك از اهداف ميانى و عالى، گرچه در يك مقطع، خود هدف و مقصد انسان قرار مى‌گيرند ولى در واقع، منزل‌هاى بين راه هستند كه در محدوده خويش، سالك راه دوست را به مقصد نهايى راهنمايى و نزديك مى‌كنند و هدف نهايى هم- چنانكه پيشتر ياد كرديم- رسيدن به مقام قرب الهى و آرميدن در جوار رحمت بى‌انتهاى اوست و همه پيامبران و مبلّغان الهى، تلاش مى‌كنند كه مخاطبان خود را تا آنجا بالا ببرند كه قرآن مجيد در وصفش فرموده است:
«انَّ الْمُتَّقينَ فى‌ جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فى‌ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِرٍ» «١» يقيناً متقيان در باغها و نهرهاى بهشتى جاى دارند، در جايگاه راستى، پيشِ خداوندِ مالكِ مقتدر.
تبليغ در اديان الهى‌ پديده تبليغ از بدو پيدايش انسان با زندگى او گره خورده و تا فرجام آن نيز ادامه خواهد داشت. از ديدگاه قرآن، نخستين انسان- حضرت آدم عليه السلام- پيامبر الهى بوده كه رسالت اصلى او را تبليغ دينى تشكيل مى‌داده و آن حضرت، ساليان طولانى همسر و فرزندان خويش را به سوى خدا راهنمايى مى‌كرده و احكام الهى را برايشان بيان مى‌نموده است: به فرموده امير مؤمنان عليه السلام، حضرت آدم عليه السلام اوّلين كسى بود كه در تبليغ از هنر شعر سود جست. «٢» بايد گفت؛ تاريخ تبليغ با بعثت رسولان رقم خورده و بنيانگذاران تبليغ الهى، پيامبران بوده‌اند چنانكه اصل در تبليغ هم تبليغ الهى و دعوت به‌سوى خدا بوده است كه از زمان حضرت آدم عليه السلام تا كنون، عرصه زمين و طول زمان هرگز از مبلّغان الهى تهى نبوده است چنان‌كه قرآن مجيد بر اين مطلب تصريح مى‌كند: