خداوند سبحان از ميان فرزندان آدم پيامبرانى برگزيد كه از ايشان بر (رساندن) وحى پيمان گرفت و بر تبليغ رسالت، امانتدارى‌شان را طلب كرد ... سپس فرستادگانش را در ميان مردم برانگيخت و پيامبرانش را يكى پس از ديگرى به سويشان فرستاد تا پايبندى به پيمان فطرت الهى را از آنان بخواهند و نعمت فراموش شده (توحيد) را به يادشان آورند و با تبليغ (معارف الهى) حجت را بر آنان تمام كنند و گنجينه‌هاى عقلها را (از لابه‌لاى غبار جهل و كفر) بيرون آورده، به كار اندازند و نشانه‌هاى قدرت (الهى) را به آنان بنمايانند.
ب- اهداف عالى‌ مبلّغان الهى پس از رساندن مخاطبان خود به اهداف ميانى، تلاش مى‌كنند آنان را به سوى اهداف عالى سوق دهند و در صراط مستقيم به سوى مقصد نهايى به پيش ببرند؛ خودسازى، اميد به آخرت، اقامه قسط و عدل، پايبندى به دستورات الهى، كسب تقوا، جانبازى در راه هدف، استوارى عقيده، طى مدارج عالى معرفت خدا، آزادگى معنوى، نيايش و پرستش عاشقانه و مانند آن، اهداف گرانقدرى است كه در دراز مدّت، در پى تبليغات دينى به بار مى‌نشيند و مخاطبان را براى نيل به هدف غايى آماده مى‌سازد.
حجم بسيارى از آيات و روايات اين هدف را دنبال مى‌كند به عنوان نمونه:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اسْتَجيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ اذا دَعاكُمْ لِما يُحْييكُمْ» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد وقتى كه شما را به سوى چيزى مى‌خواند كه شما را حيات مى‌بخشد.
«لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» «٢» ما پيامبرانمان را با دلايل روشن فرستاديم و همراه آنان، كتاب و ميزان نازل كرديم تا مردم به قسط و عدل قيام كنند.