دست‌نايافتنى، كه در آيات و روايات اسلامى در تشريح برزخ و قيامت بيان شده، در جاى ديگر هرگز يافت نخواهد شد گرچه در اديان قبل از اسلام، مراتب نازل و اندك آن بيان شده است.
٤ و ٥- قرآن و عترت‌ قرآن مجيد، كه سيره رسول اكرم صلى الله عليه و آله را ترسيم كرده است، در آيات متعدّدى بر دو اصل گرانسنگ «قرآن و عترت» تأكيد كرده و براى انسانهاى با انصاف و محقق، جاى هيچ‌گونه ترديدى باقى نگذاشته كه اين دو از اركان اصلى اسلام و قويترين عامل بقاى آن هستند. تشريح آياتى كه پيرامون خود قرآن و ولايت اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شده و تفسير و شأن نزول آنها كتابهاى مستقلّى را به خود اختصاص داده و عالمان فرهيخته اسلامى با جدّيت تمام بدان پرداخته‌اند و ما را از آوردن نمونه هم بى‌نياز مى‌كند. در اينجا تنها به گوشه‌اى از سيره تبليغى رسول خدا صلى الله عليه و آله پيرامون قرآن و عترت بسنده مى‌كنيم.
رهبر عظيم‌الشأن اسلام از نخستين روزهاى دعوت به اسلام تا واپسين لحظات عمر شريف خود، در مناسبتهاى گوناگون و به‌طور مرتب و حساب‌شده امّت خويش را به پيروى از قرآن و عترت فراخواند و نقش محورى و بى‌بديل آن دو را بيان نمود. در مورد قرآن، چون مورد اتفاق همه فرقه‌هاى اسلامى است، نياز به توضيح ندارد ولى در مورد عترت، كه در طول تاريخ مورد بى‌مهرى قرار گرفته، گفتنى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در اوّلين نشست تبليغى خود كه در جمع محدود مردان قبيله بنى‌هاشم انجام گرفت، نبوت و ولايت را توأمان اعلام كرد و فرمود: «من فرستاده خدا به سوى شمايم و هر كس به من ايمان بياورد و كمكم كند، وصىّ و جانشين من خواهد بود.» اين جمله سه بار تكرار شد و هيچ كس جز امير مؤمنان عليه السلام به آن پاسخ مثبت نداد. «١» از آن پس نيز به مناسبتاى گوناگون و در فرصتهاى متعدد، فضائل، عصمت، جايگاه، برازندگى، شايستگى، دانش، توانايى، محبوبيت نزد خدا و ديگر ويژگيهاى على عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام را آن قدر بيان كرد كه امروزه هيچ كتاب تاريخى، تفسيرى و روايى يافت‌