امِرْتُ وَ انَا اوَّلُ الْمُسْلِمينَ» «١» بگو: «نماز و عبادات من و زندگى و مرگ من (جملگى) براى اللّه، پروردگار جهانيان است همتايى براى او نيست و به همين مأمور شده‌ام و من نخستين مسلمانم.
پس در وجود نبى اكرم صلى الله عليه و آله و آنچه به او تعلّق دارد از عقيده و گفتار و كردار و آثار، هيچ جايى براى غير خدا نيست و آن شخصيت نازنين با همه وجود خويش، مظهر و مبلّغ توحيد ناب است و هيچ كس در شناخت و شناساندن خدا و صفات و اسما و افعال او به مقام شامخ آن حضرت نمى‌رسد و نمى‌تواند ابعاد وسيع توحيد را آن‌گونه كه خاتم‌الانبيا تشريح كرد، تبيين كند.
٢ و ٣- نبوت و معاد رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله همه پيامبران خدا را تصديق كرد، آيينشان را حرمت نهاد، بخش بزرگى از قرآن نيز به ياد كرد تاريخ آنان اختصاص يافت و به پيروان خويش نيز آموخت كه بگويند:
«... لا نُفَرِّقُ بَيْنَ احَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ...» «٢» ما در ميان هيچ يك از پيامبران خدا تفاوتى قائل نيستيم.
زنده بودن نام و ياد پيامبران الهى در جوامع غير اسلامى نيز مرهون تكريم و تصديق اسلام از آن برگزيدگان الهى است و گرنه كتابهاى تحريف شده و پيروان شناسنامه‌اى برخى از پيامبران، صلاحيت و توان ايستادگى در برابر كفر و شرك را نداشته و ندارند تا بتوانند از عهده اثبات نبوت و آيين پيامبران خود برآيند.
پيرامون معاد نيز آيين جاودان اسلام بهترين و بيشترين معارف را ارائه كرده و عاليترين روش را در پيش گرفته و تعداد فراوانى از سوره‌هاى قرآن مجيد بدين مهمّ اختصاص يافته و گفتنى‌ها را درباره سراى جاويد بيان داشته است و مطالب بكر و