«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ لَمْ يَجْعَلْهُ لِزَمانٍ دُونَ زَمانٍ وَ لِناسٍ دُونَ ناسٍ فَهُوَ فى‌ كُلِّ زَمانٍ جَديدٌ وَ عِنْدَ كُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ الى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ»» خداوند آن را براى زمان مخصوص يا گروه خاصى قرار نداده بلكه در هر زمانى جديد و نزد هر گروهى، تا روز قيامت پر بار و غنى است.
وجود پرفيض و مبارك رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نيز از اين ويژگى برخوردار است؛ اگر قرآن هدايتگر جهانيان است، قلب مطهّر آن حضرت نيز چنين است و اگر [قرآن‌] «رحمة للعالمين» است، قلب مطهر پيغمبر نيز رحمةللعالمين است و اگر قرآن بشارت جهان اسلام است، قلب پاك رسول خدا نيز بشارت جهان اسلام است؛ هر وصفى را كه خدا براى قرآن اثبات فرموده- چون قرآن در قلب پيامبر تنزّل كرده- همه آن اوصاف براى قلب مطهر رسول ثابت بوده و در سراسر حيات رسول خدا متجلّى است ... پيامبر اكرم، كه انسان كامل است چون به امّ‌الكتاب رسيد از نشئه طبيعت و زمان بالا آمده است. پس هم بر لبه «ماضى» پا مى‌گذارد و هم بر لبه «مستقبل» يعنى به جايى مى‌رسد كه زمان زير پاى اوست لذا هم از گذشته با خبر است و هم از آينده مستحضر. خاصيت كسى كه روى زمان پا مى‌گذارد «لازمانى» شدن است و خاصيت لازمانى شدن آن است كه گذشته و آينده را مى‌نگرد ... «٢» ٤- فرانژادى و فراجنسيتى‌ پيامهاى اسلام جاويد از نظر نژادى نيز عام و فراگير است و منحصر به تيره، نژاد يا رنگ خاصى‌از انسانها نيست و به سياه و سفيد، سرخ و زرد با يك چشم مى‌نگرد، همه را بندگان خداى يگانه مى‌داند و جملگى را به سوى او دعوت مى‌كند. آنچه در بند دو آورديم، دليل اين مطلب نيز هست علاوه بر آن، رسول اكرم صلى الله عليه و آله نيز بر آن تصريح كرده مى‌فرمايد:
«انَّ النَّاسَ مِنْ آدَمَ الى‌ يَوْمِنا هذا مِثْلُ اسْنانِ الْمُشْطِ؛ لا فَضْلَ لِلْعَرِبِىِّ عَلَى الْعَجَمِىِّ وَ لا لِلْاحْمَرِ عَلَى الْاسْوَدِ الَّا بِالتَّقْوى‌» «٣»