تبليغ در قرآن - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٠٨
«آنقدرى كه دشمنان ما از حربه تبليغات استفاده مىكنند، از طريق ديگر نمىكنند.» «١» رهبر بزرگوار انقلاب، حضرت آيةا ... العظمى خامنهاى حفظهالله نيز در اين باره معتقد است كه دشمنان اسلام در جنگ تبليغاتى عليه مسلمانان، دست به يك تهاجم بلكه شبيخون فرهنگى زدهاند و پيرامون اهميّت و نقش ابزار تبليغ مىفرمايد:
براى اينكه بتوانيم بر فرهنگ غلط غربى غلبه كنيم و فرهنگ غنى اسلامى را- كه بهترين و بزرگترين فرهنگ دنياست- جايگزين آن سازيم، واجب است كه نخست ايمان اسلامى در ذهن مردم و انديشههاى نو اسلامى به مردم ارائه شده و سپس اين فكر با اين پشتوانه به دنيا عرضه شود و در اين راه رسانههاى گروهى نظام ما بويژه صدا و سيما بزرگترين نقش را مىتوانند ايفا كنند. «٢» قرآن و ابزار تبليغ در چهارده قرن پيش، كه قرآن فرود آمد، بشر از ابتدايىترين وسايل تبليغى استفاده مىكرد، بويژه اعراب جاهلى- كه اسلام درميان آنان ظهور كرد و بهزبان آنان سخن گفت- تنها از ابزار زبان سود مىجستند و حتى از ابزار نوشتارى كمترين استفاده را مىبردند؛ اعراب در عصر جاهلى به هنر و خوض در مسائل آن، توجه خاصّى نداشتند، بلكه بيشتر براى بيان احساسات خويش از هنر گفتارى سود مىجستند و اين هنر گفتارى از مهمترين و نيرومندترين شيوههاى تحريض و اقناع بود. «٣» در چنين عصرى، شگفتانگيزترين انديشه هستى در هنرمندانهترين نوع ممكن، پديدار گشت و عقل و احساسات بشرى را تا ابد مسحور خود ساخت. به نوشته سيد قطب:
در زبان فعلى عرب نمىتوان نامى و قالبى كه مناسب نزول قرآن باشد پيدا كرد، يعنى همان زيبايى هنرى كه عرب گاه آن را شعر و زمانى سحر ناميده نمىتوان اسمى در خور يافت با