مى‌كند باقى نمى‌ماند و در واقع، بدون به كارگيرى وسائل تبليغ، عمليات پيام‌رسانى به ندرت انجام مى‌گيرد، اگر نگوييم اصلًا انجام نمى‌گيرد. قرآن مجيد براى نشان دادن ابزار تبليغ و تعليم، در سوره «الرّحمن» پس از ياد كرد از قرآن مجيد، نعمت «بيان» را در صدر نعمتهاى الهى قرار داده، سپس به شمارش ديگر نعمتها پرداخته است، همچنين به «قلم و كتاب» كه سمبل تعليم و تربيت و تبليغ هستند، سوگند مى‌خورد:
«ن وَالْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ» «١» قلم و نوشتن از بزرگترين نعمتهاى الهى است كه انسان را بدانها رهنمون گشته و در كنار سخن به ثبت حوادث ناپيدا و مفاهيم نهفته در ضمائر مى‌پردازد و انسان بدان وسيله امكان مى‌يابد تا آنچه را در طول زمان و درازاى مكان نهفته است فراچنگ آورد و خداوند متعال در الرحمن، آيه چهار و علق، آيه پنج بر انسان منّت نهاده كه او را به سخنورى و نوشتن هدايت كرده است. «٢» تكريم و ستايش فراوان معصومين عليهم السلام از ابزار و اشخاصى كه به نحوى در گردونه تبليغات دينى قرار مى‌گيرند نيز نقش ارزنده و اهميّت والاى وسايط تبليغ را نمايان مى‌كند همانند تمجيد عالمان، شاعران، مداد علما، مساجد و ... همچنين تقديسى كه در قرآن و روايات از شهيد و شهادت مى‌شود به خاطر پيام سرخ و رسايى است كه خون شهيد به انسانها مى‌دهد و به زيباترين نوع تبليغ عملى دست مى‌يازد.
در دنياى كنونى نيز ابزار و تكنولوژى تبليغات در رديف سلاحهاى ويرانگر جنگى بلكه بالاتر از آنها قرار گرفته و هر يك از دو جبهه كفر و امان تلاش مى‌كنند از سلاح تبليغات به سود آرمانهاى خود استفاده كنند، از اين رو پيگير و بى‌ايمان همواره تنور جنگ تبليغاتى را بر ضدّ يكديگر گرم نگه داشته به حملات كوبنده خود ادامه مى‌دهند.
امام راحل قدس سره با آگاهى كامل از اين مسأله مى‌فرمايد:
«سلاح تبليغات، برنده‌تر از كاربرد سلاح در ميدانهاى جنگ است.» «٣»