ستمگران، رهايى بخش» همين‌طور مريم- دختر عمران- را [مَثَل زد] كه دامان خويش را پاك نگه داشت و ما از روح خود در آن دميديم و او كلمات پروردگارش و كتابهاى او را تصديق كرد و از فرمانبران خاضع درگاه خدا بود.
٣- اصحاب كهف: آنان جوانمردانى بودند كه ايمان به خدا را بر جاه و مقام و رفاه و آسايش زندگى دنيا ترجيح دادند و به كوهساران پناه بردند تا دين خويش را از گزند كافران مصون دارند. قرآن مجيد داستان آنان را به طور بديع بيان مى‌كند تا بسان تابلويى زيبا فراروى مؤمنان باشد و از آن الگو بگيرند. «١» ٤- لقمان: اين حكيم فرزانه، مورد عنايات الهى قرار گرفته و قرآن درباره‌اش مى‌فرمايد:
«وَ لَقَدْ اتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ انِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَ مَنْ يَشْكُرْ فَانَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ...» «٢» ما به لقمان، حكمت عطا كرديم (و به او گفتيم:) شكر خدا را به جاى آور و هر كس سپاسگذارى كند به سود خودش مى‌باشد.
سپس طى هفت آيه، فشرده‌اى از رهنمودهاى تربيتى اين الگوى ارزشمند را بيان مى‌كند و نظام تربيتى صحيح را مبتنى بر اصول عقلى دانسته، پيوند حكمت نظرى و حكمت عملى را بخوبى نشان مى‌دهد و نمونه عينى آن را نيز معرفى مى‌كند.
٥- مؤمن آل يس: اين مرد آزاده كه به «حبيب نجّار» موسوم است، نور ايمان همه وجودش را تسخير كرد و خالصانه و بدون چشمداشت بهشت يا بيم از دوزخ به عبادت و اطاعت خدا كمر بست و با رشادتى وصف ناپذير به حمايت از پيامبران الهى و تبليغ دين خدا همّت گماشت و در نهايت، جان خويش را بر سر آن گذاشت و در زمره «شهداى مكرمين» به لقاءالله پيوست.
رسول گرامى اسلام مؤمن آل يس را از جمله صدّيقان مى‌شمرد. «٣» قرآن مجيد، داستان اين اسوه زيبا را طى هشت آيه با بيانى رسا و شيوا با اين جمله آغاز مى‌كند: