اسوه‌ها در زندگى بشرند و هيچ كس در هيچ صفت و كمالى از آنان برتر و كاملتر نيست. «١» ب- الگوهاى عالى‌ ويژگى «عصمت»، همه پيامبران الهى را در مجموعه الگوهاى عالى قرآنى قرار داده و تأسّى به آن بزرگواران، به‌طور قطع امتها را به سوى خدا رهنمون مى‌كند؛ نقل عملكردها، مجاهدتها، صفات كمال و زندگى‌نامه آن مقربان درگاه الهى در قرآن مجيد درس‌آموز پيروان واقعى دين خداست و الگو قرار دادن هر يك از آن نخبگان، رهيابى به كمال انسانى را آسانتر مى‌كند، از اين رو قرآن كريم با عباراتى چون؛ «كُلٌّ مِنَ الصَّالِحينَ» «٢» ، «كُلٌّ مِنَ الصَّابِرينَ» «٣» ، «كُلٌّ مِنَ الْاخْيارِ» «٤» پيروان خويش را به الگوگيرى از آنان دعوت مى‌كند و اميدوار است كه مخاطبان و پيامگيران با انديشه در زواياى زندگى سراسر توحيد آنان بدان سو جذب شوند و همانند آنان زندگى كنند و همانند آنان بميرند. از اين رو به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«... فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ» «٥» داستانها را بازگو كن شايد آنان بينديشند.
امير مؤمنان عليه السلام با آگاهى كامل از نتيجه گرانقدر تأسّى به پيامبران از آن به عنوان «فوز اعظم» ياد مى‌كند و مى‌فرمايد:
«ما اعْظَمَ فَوْزَ مَنِ اقْتَضى‌ اثرَ النَّبيينَ» «٦»