تصريح كرده، مى‌فرمايد:
«اللَّهُ نَزَّلَ احْسَنَ الْحَديثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ الى‌ ذِكْرِ اللَّهِ ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدى‌ بِهِ مَنْ يَشاءُ ...» «١» خداوند نيكوترين سخن را فروفرستاده، كتابى كه آياتش (در زيبايى و محتوا) همانند يكديگر است آياتى مكرّر دارد كه از شنيدن آنها لرزه بر اندام كسانى مى‌افتد كه از پروردگارشان بيم دارند. سپس برون و درونشان، نرم و متوجه ياد خدا مى‌شود. اين هدايت الهى است كه هر كس را بخواهد با آن راهنمايى مى‌كند.
مفهوم «مثانى» در آيه فوق اين است كه قرآن به شكل مجمل و مفصل نازل شده و برخى آيات آن، برخى ديگر را تفسير مى‌كند چنانكه همه همديگر را تصديق مى‌كنند. «٢» از نظر ظاهرى نيز بسيارى از واژگان و جملات قرآن با آهنگ دلنشينى تكرار شده كه شمارش همه آنها به درازا مى‌كشد ولى ياد كرد برخى از محورهاى آن خالى از لطف نيست:
تكرار مرتّب اركان و اصول معارف دينى همانند توحيد، مبدأ و معاد، نبوت، ايمان و مانند آن در بيشتر سوره‌ها به شكل كلّى و جزئى، برهانى و استدلالى، شهودى، حسّى و تكرار هدفدار برخى از آيات در سوره‌هاى مختلف به سه شكل زير؛ تكرار يك آيه در يك سوره مانند آيه «فَبِاىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ» در سوره «الرحمن» (٣١ بار) و آيه «وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ» در سوره قمر (٥ مرتبه)
تكرار يك آيه در چند سوره مانند آيه «انَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ» در بيش از ٢٠ سوره.
تكرار يك آيه در ١١٣ سوره مثل «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» تكرار واژگان كليدى و محورى مانند تكرار مقدّسترين واژه- اللّه- بيش از ٢٨٠٠ بار علاوه بر ياد كرد ديگر اسماى حسناى الهى در بيشتر آيات، همين‌طور تكرار مرتب نعمتهاى الهى، بهشت، دوزخ با نامهاى گوناگون و مانند آن.