بايد به اين ويژگى آراسته گردد.
ديدگاه قرآن:
قرآن مجيد، اساس نبوت، تبليغ دينى و جذب و هدايت مردم به سوى خدا را بر پايه نرمى و ملاطفت دانسته و آثار تبليغات همراه با خشونت و درشتى را منفى مى‌داند، همان‌گونه كه خواست خدا را در ملاطفت و فروتنى مبلّغان معرفى مى‌كند:
«فَبما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظّاً غَليظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ ...» «١» پس به (بركت) رحمت الهى، در برابر مردم نرم شدى! و اگر خشن و سنگدل بودى از گردت پراكنده مى‌شدند. پس آنها را ببخش و برايشان طلب آمرزش كن! و درباره تواضع و فروتنى نسبت به مؤمنان نيز به‌طور صريح مى‌فرمايد:
«وَاخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ» «٢» و بال و پر خود را براى مؤمنانى كه از تو پيروى مى‌كنند، بگستر.
دو آيه ياد شده، سياست تبليغى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و ديگر مبلّغان الهى را ترسيم مى‌كند و همان‌گونه كه رسول خدا صلى الله عليه و آله، چنين سياستى را در دوران رسالت عملى ساخت، ديگران نيز موظّف به اجراى آنند؛ خوش خلقى، مهربانى، تواضع و برخورد خوش رسول اكرم صلى الله عليه و آله زبانزد خاص و عام است؛ گفتار شيرين، سخنان حكيمانه، تبسّم مليح، صداقت، احترام به مخاطبان و حاضران، نگاه عاطفى و عادلانه به اهل مجلس، دلجويى و احوالپرسى از مردم، كمك و رسيدگى به آنان و ديگر صفات و كردار كريمانه و خاضعانه آن حضرت، از عوامل پرقدرت جذب مردم به آيين خدا بود. به داستان زير توجه كنيد:
عربى بيابانى به اميد دريافت كمك، به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد و درخواست كمك مادّى كرد. آن حضرت، چيزى به او داد ولى مرد عرب قانع نشد و سخن درشت و