بود و اراده‌اى پولادين و عزمى راسخ مى‌طلبيد كه از يكسو در جبهه‌هاى متعدد فرهنگى و روانى- كه از سوى دشمن گشوده مى‌شد- از دين خدا پاسدارى كند و از سوى ديگر، مردم را در برابر تهاجمات دشمن، مقاوم و صبور بار بياورد.
مبلّغان مقاوم:
با اينكه ويژگى صبر و مقاومت در همه مبلّغان الهى كم و بيش وجود داشته ولى برخى از آنان از برجستگى خاصّى در اين مورد برخوردار بوده‌اند كه به چند نمونه اشاره مى‌كنيم:
حضرت نوح عليه السلام، از پيامبران اولوالعزم است كه نام او ٤٣ مرتبه در ٢٨ سوره قرآن تكرار شده و به داستان زندگى او، تبليغات، استقامت، حق‌گويى و خداخواهى او پرداخته شده است به‌گونه‌اى كه مى‌توان آن بزرگوار را به عنوان «مقاومترين مبلّغ» مورد تمجيد قرار داد و از او الگو گرفت. خداوند مى‌فرمايد:
«وَ لَقَدْ ارْسَلْنا نُوحاً الى‌ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فيهِمْ الْفَ سَنَةٍ الَّا خَمْسينَ عاماً ...» «١» ما نوح را به سوى ملّتش فرستاديم و او در ميان آنان ٩٥٠ سال درنگ كرد.
آن اسوه صبر و مقاومت در طول اين مدّت مديد، كه به تبليغ و دعوت مردم اشتغال داشت بسيار جفا و اذيت ديد؛ آن نابخردان گاه چنان گلوى پيامبر خدا را مى‌فشردند كه بيهوش مى‌افتاد ولى وقتى به‌هوش مى‌آمد، آنان را دعا مى‌كرد و مى‌گفت: «خدايا مرا و قومم را بيامرز، اينان نادانند!» و آن‌گاه كه از هدايت نسل موجود نااميد مى‌شد، به انتظار نسل بعد مى‌نشست ولى نسل ديگر نيز وقتى با سخنان سعادتبخش او رو به رو مى‌شد، از پذيرفتن آن دريغ مى‌ورزيد و عدّه‌اى آن حضرت را كتك مى‌زدند و در هم مى‌كوبيدند و به داخل خانه مى‌انداختند و گمان مى‌كردند كه مرده است! امّا آن صبور مقاوم، وقتى تجديد قوا مى‌كرد، دوباره به ميان مردم مى‌رفت و آنان را به‌سوى خدا دعوت مى‌كرد «٢» و با اين كه جز عدّه‌اى اندك به او ايمان نياوردند: