روم كه ما را پيروى مى‌كند در بين نبود، بى‌ترديد به دست او اسلام را اختيار مى‌كردم، اما با اين مانع بزرگ كه بر سر راه است جز مصالحه به هر چيزى كه مورد نظر او باشد، راهى وجود ندارد.

اكنون براى نجات خويش از مهلكه عذاب بكوشيد و آينده خود را با تيزبينى از خطر برهانيد، اى گروه نصارا! هم اكنون چهره‌هايى نورانى مى‌بينم كه اگر كسى براى از جاى كندن كوهى به آنها متوسل شود، هر آينه خداوند به بركت اين صورتهاى نورانى، آن كوه را از جايى به جاى ديگر منتقل خواهد نمود، با اين حال اگر بخواهيد با او مباهله نماييد، بى‌ترديد به نابودى و هلاكت خواهيد رسيد و در پهناى گيتى، يك تن نصرانى تا روز قيامت بر جا نخواهد ماند!! هيئت نصاراى نجران با شنيدن سخنان رهبرشان، به اين نتيجه رسيدند كه با پيامبر ٦ از طرف مذاكره صلح‌آميز كار را به پايان برند، از اين رو گفتند: يا أبا القاسم رأى ما بر اين است كه با تو مباهله نكنيم! تو به دينت و ما بر دينمان همچنان باقى بمانيم، رسول خدا ٦ فرمود: در اين صورت لازم است همگى اسلام اختيار كنيد، تا در سود و زيان با مسلمانان سهيم باشيد، آنان با اين پيشنهاد موافقت نكردند، پيامبر ٦ فرمود:

بنا بر اين آماده جنگ باشيد گفتند: ما توان جنگ با عرب نداريم، اما با مصالحه غائله را به پايان خواهيم رساند به اين شكل كه با ما جنگ نكنى و متعرّض ما نشوى و ما را از دينمان بازندارى، در مقابل ما هم متعهد مى‌شويم كه هر ساله دو هزار حلّه، به قيمت هر عدد، چهل درهم و اگر در يك سال عددى ناقص باشد در سال بعد آن را جبران كنيم، يك هزار حلّه در ماه صفر و يك هزار ديگر در ماه رجب هر سال بپردازيم، اضافه بر اين، هر ساله سى عدد زره، پولادين تقديم خواهد شد، رسول اكرم ٦ بنا به درخواست آنها، مصالحه را با تعهد مذكور پذيرفت و فرمود: سوگند به خدايى كه جانم در قبضه قدرت اوست! اگر جمعيت نجران به مباهله اقدام مى‌كردند، بى‌گمان نابودى، آنها را فرامى‌گرفت و همگى به صورت خوكان و بوزينگان مسخ مى‌شدند، و آتش شعله‌ور و سوزان آنها را فرا مى‌گرفت تا آنجا كه پرندگان بر شاخه درختان و در پرواز را طعمه خود مى‌ساخت و