آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٩٨ - مبحث بيست و چهارم دعاى رسول اكرم

[١] از امّ عطيّه، روايت شده است كه گفت: رسول خدا ٦ گروهى از سپاهيان را كه على در بين آنها بود، به جايى اعزام نمود و در آن هنگام دست به دعا برداشته و عرض كرد: پروردگارا! اگر وقت مردن مرا فرارسيده آن را به تأخير انداز، تا چهره على را به من بنمايانى [در حقيقت خواسته آن حضرت اين بود كه على ٧ و همراهان در اين جنگ پيروز گرديده و با مراجعت به مدينه روى زيباى او را ببيند].

[٢] از عبد اللَّه بن حارث روايت شده است كه گفت: على ٧ فرمود: به درد شديدى كه طاقتم را سلب كرده بود گرفتار شدم؛ با آن شدت ناراحتى به حضور رسول خدا ٦ شرفياب شدم و از وى خواستم براى من دعا كند، آن حضرت مرا در جاى خويش خواباند و رداى مبارك خود را به رويم كشيد و براى نماز برخاست؛ پس از مدتى كوتاه، فرمود: يا على برخيز كه بهبود يافتى و از درد اثرى باقى نمانده است، زيرا براى شفاى تو دست به دعا بلند نمودم و هيچ چيز از خداوند براى خويش نخواستم مگر اينكه همانند آن را براى تو از خدا طلب كردم و بى‌ترديد خواسته‌هايم به اجابت مقرون شده است و خداوند آن خواسته را به من عطا فرموده است. مگر اينكه پيامبرى پس از من نيست [اين جمله آخر به حديث منزلت اشاره دارد كه پيش از اين از آن بحث شد].

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ١٢٢، ح ١٦٠؛ أسد الغابه، ج ٤، ص ٢٦؛ مصابيح السنة بغوى، ج ٤، ص ١٧٦، ح ٤٧٧٥؛ جامع الصحيح ترمزى، ج ٥، ص ٦٤٣، ح ٣٧٣٧؛ مشكاة المصابيح، ج ٣، ص ١٧٢٢، ح ٦٠٩٠؛ ذخائر العقبى، ص ٩٤؛ الرياض النضره، ج ٢، ص ١٦٩؛ مناقب احمد بن حنبل، ص ٦٥٥، ح ١١١٦.

[٢]. مناقب ابن مغازلى، ص ١٣٥، حديث ١٧٨؛ مناقب خوارزمى، فصل نهم، ص ١١٠، حديث ١١٧، خصائص نسائى، ص ٢٦٢، ح ١٤٦؛ ذخائر العقبى، ص ٦١؛ الرياض النضرة، ج ٢، ص ١٦٥؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١١٠؛ فرائد السمطين، ج ١، باب ٤٣، ص ٢٢٠، ح ١٧١؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٢٧٧، ح ٨٠٧، مناقب محمد بن سليمان كوفى، ج ١، ص ٥١٧، حديث ٤٤٥.