مردى كه گوشت و خون او گوشت و خون من است و گنجينه دانش من است سخن بگويم؛ كسى كه خداوند انتخابش نموده و برگزيده است و او را به خويش هدايت نموده و دوستش مى‌دارد. خداى متعال من و او را آفريد و هر يك از ما را به فضيلتى امتياز داد، من به نبوت و او به تبليغ از من! مرا شهر علم قرار داد و او را در اين شهر. او را خازن علم من قرار داد كه از آن علم، احكام دين اقتباس مى‌نمايد. او را به جانشينى من انتخاب نمود و به من دستور داد، اين وصايت را به شما مردم ابلاغ نمايم. خداى مهربان دشمنانش را از عذاب مى‌ترساند و دوستانش را مرتبه‌اى والا، كرامت مى‌فرمايد و شيعيانش را مى‌آمرزد و به مردم فرمان داده است تا از او اطاعت نمايند.

اى مردم آگاه باشيد، خداوند بزرگ مى‌فرمايد: دشمنى با او دشمنى با من و دوستى با او دوستى با من است! آن كسى كه او را دشنام دهد مرا دشنام داده است و آن كس كه با او مخالفت داشته باشد با من مخالف است و آن كس كه نسبت به او عصيان ورزد نسبت به من تمرّد كرده و آن كه او را اذيت نمايد، مرا اذيت كرده است و آن كه كينه او را به دل بگيرد با من كينه ورزيده است و كسى كه او را دوست بدارد مرا دوست داشته است و آن كس كه اراده او كند مرا اراده نموده و هر كسى نسبت به او حيله ورزد نسبت به من حيله كرده و آن كه او را يارى نمايد مرا يارى نموده است.

سپس فرمود: اى مردم! سخنان مرا بشنويد و فرمان مرا اطاعت كنيد، زيرا شما را از عذاب دردناك روزى مى‌ترسانم كه مى‌فرمايد: «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ‌»:[١] روزى كه هر نفس كارهاى خوب خود را در پيش رويش حاضر مى‌بيند و همچنين كارهاى بدش را مشاهده مى‌كند و آرزو دارد كه اى كاش بين من و بدى‌هايم مسافتى طولانى بود. و خداوند شما را از نافرمانى خويش برحذر مى‌دارد و بازگشت همه به سوى اوست.

[١]. سوره آل عمران( ٣)، ٣٠.