آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٩٧ - مبحث بيست و چهارم دعاى رسول اكرم

مبحث بيست و چهارم دعاى رسول اكرم ٦ براى على ٧‌

[١] خوارزمى از عبد اللَّه بن سلمة نقل كرده است كه گفت: از على ٧ شنيدم كه فرمود:

در آن زمان كه از شدت درد مى‌ناليدم و عرض مى‌كردم: خدايا! اگر عمرم به پايان رسيده، هر چه سريعتر راحتم كن و اگر از عمرم چيزى باقى است، شفايى عاجل كرامت نما و اگر اين درد آزمايش و امتحان است، پس صبر و شكيبايى، به من مرحمت فرماى. ناگهان رسول خدا ٦ در حالى كه دعايم را شنيده بود به ديدنم آمد و با پاى مباركش به من اشاره نموده فرمود: چه مى‌گويى؟ دعا را تكرار نمودم، آن حضرت براى شفايم، دست به دعا بلند نمود و عرض كرد: پروردگارا! او را عافيت ببخش، از آن زمان به بعد گرفتار دردى نشدم.

[١]. اين حديث را در مناقب خوارزمى نيافتم؛ مناقب ابن مغازلى، ص ١٢٣، ح ١٦١؛ ذخائر العقبى، ص ٩٤؛ الرياض النضره، ج ٢، ص ١٦٩؛ مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ٨٣، ٨٤، ١٠٧، ١٢٨؛ البداية و النهاية، ج ٧، ص ٣٦٩.