آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ١٣٥ - بحث هشتم حسن خلق و گشادهرويى آن حضرت

بحث هشتم حسن خلق و گشاده‌رويى آن حضرت ٧‌

ترديد و خلافى در بين عقلا و خردمندان وجود ندارد كه على ٧ از همه مردم اخلاقش نيكوتر و گشاده‌رويى آن حضرت از همه بيشتر و برتر بود، چنان كه دشمنان آگاه و يا دوستان ناآگاه او را به دعابه (شوخ‌طبعى و شوخى‌گرى) نسبت مى‌دادند و اين نبود مگر به خاطر خوش رفتارى او با دوستان و سيره پسنديده وى با يارانش.

على ٧، شبى از شبها عبورش به خانه زنى بينوا كه كودكان خردسالش از گرسنگى گريان بودند و خواب به چشمانشان نمى‌آمد، افتاد، اين منظره تأثرانگيز، قلب مهربان و آكنده از محبت آن جناب را عميقا لرزاند، چرا كه آن زن براى خاموش نمودن كودكانش و مشغول نمودن آنها، و به خواب كردنشان، ديگى كه جز آب، چيزى در آن نبود، بر اجاق نهاده بود و آنها را بدين وسيله، تسلّى مى‌داد كه پس از لحظاتى چند، غذايشان، آماده خواهد شد. امير المؤمنين ٧ با اطلاع از وضع رقت‌بار آن گرسنگان بى‌پناه به همراه قنبر خدمتگزار خاص خود، به منزل آن زن رفت و مقدارى خرما، روغن و نان در