آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ١٣٣ - بحث هفتم در ديانت، پارسايى و استجابت دعاهاى آن حضرت

رودخانه فرات به قصد سرزمين بابل عبور نمايد. قبل از ورود به رود فرات تعداد زيادى ياران آن جناب در تدارك عبور بودند، تنها آن جناب و گروه اندكى نماز عصر را به جاى آوردند، اما هنوز عبور از رودخانه به پايان نرسيده بود كه آفتاب غروب كرد، در اين بين نماز تعدادى از ياران آن حضرت فوت شد و به اين ترتيب همگى از فضيلت نماز جماعت محروم ماندند و با تأسف از محروميّت جماعت و فوت نمازشان با آن حضرت سخن گفتند! على ٧ كه سخنان آنها را شنيد، دست به دعا برداشت، تا خداوند آفتاب را به زمان نماز عصر برگرداند و جمعا نماز عصر را در وقت و به صورت جماعت به جاى آورند، در آن حال آفتاب، به موضع وقت نماز عصر برگشت و آن قدر توقف نمود، تا اصحاب نماز را انجام دادند. اين منظره باعث شادمانى ياران آن جناب گرديده هلهله كنان، به تسبيح و تقديس و استغفار پرداختند.

[١] به هنگامى كه رود فرات طغيان نمود و شهر كوفه در خطر سيل قرار گرفت، ساكنان شهر از ترس غرق شدن، به على ٧ پناه بردند و زارى كنان از آن حضرت تقاضا

[١]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٣٤٨، فصل هفتاد و هفتم، باب سوم؛ روضة الواعظين ابن فتال نيشابورى، ص ١١٩ با اندك اختلافى در بعضى الفاظ.