آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٧٠ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

مژده على ٧ را شادمان نمود، سپس فرمود: سپاس و ثناى فراوان خداى را كه ما را به وسيله تو كرامت و شرافت بخشيد.

آن‌گاه رسول اكرم ٦ فرمود: يا على بر تو بشارت باد! كه هيچ بنده‌اى از بندگان خداوند نيست كه مودّت تو را پذيرفته باشد، مگر اين كه خداوند او را با ما محشور خواهد نمود، سپس آيه كريمه را تلاوت نمود.

[١] خداوند مى‌فرمايد: «وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ‌»:[٢] و چون به عيسى بن مريم مثلى زده شد، قوم تو [اى پيامبر] از آن مثل به فرياد در آمدند.

از على ٧ در مورد اين آيه روايتى نقل شده است از رسول خدا ٦ كه فرمود: يا على! در تو نشانه‌اى از عيسى بن مريم وجود دارد و آن اين است: كه گروهى افراطى در محبت او به هلاكت رسيدند و گروه ديگرى در دشمنى او به هلاكت رسيدند [تو نيز در بين امّت من، در اين دو محور افراط در محبت و زياده روى در دشمنى مانند عيسى هستى‌].

منافقان با شنيدن اين سخن گفتند: او راضى نيست كه على ٧ را به كمتر از عيسى بن مريم تشبيه كند! در آن حال آيه كريمه: «وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‌»:[٣] و از خلقى كه آفريديم، گروهى به حق هدايت مى‌شوند و از باطل به حق بازمى‌گردند نازل گرديد.

[١]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢١؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ح ٧٦٩؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٧٣٨، حديث ٧٤٧، با اختلاف در لفظ؛ مناقب خوارزمى، فصل ١٩، ح ٣٣٣؛ مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ١٦٠، با اضافات و اختلاف در لفظ، مستدرك حاكم نيشابورى، ج ٣، ص ١٢٣؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٣؛ فرائد السمطين، ج ١، ص ١٧٢، ح ١٣٢ و ١٣٤.

[٢]. سوره زخرف( ٤٣)، ٥٧.

[٣]. سوره اعراف( ٧)، ١٨١.