آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٧١ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

[١] از زاذان، از على ٧ است كه فرمود: اين امّت به هفتاد و سه گروه تقسيم مى‌شوند! هفتاد و دو فرقه در آتش هستند و يك گروه به بهشت مى‌روند و آنان كسانى هستند كه خداى متعال، در حق آنها اين آيه را فرستاده و آنان جز من و شيعيانم كسى ديگر نيست.

خداوند متعال مى‌فرمايد: «وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ»:[٢] گوش شنواى هوشمندان اين پند و تذكر را تواند شنيد.

[٣] بريده گويد: رسول خدا ٦ به على ٧ فرمود: خداوند به من امر نمود، تا تو را به خود نزديك ساخته و از خود دور ننمايم و علوم غامض را به تو بياموزم زيرا جز تو كسى قادر به حفظ و نگهدارى آنها نيست و بر خداوند است كه علوم خويش را در جايى استقرار بخشد كه از گزند و نابودى، محفوظ بماند، آن‌گاه اين آيه نازل گرديد.

[٤] از مكحول روايت شده است كه رسول خدا ٦ اين آيه را قرائت نمود سپس رو به على ٧ نمود و فرمود: از خداى متعال خواستم، آن گوش شنوايى كه علوم الهى و آيات قرآنى را خوب مى‌شنود، همانا گوش شنواى تو باشد.

[٥] خداوند مى‌فرمايد: «أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌ (الى قوله)

[١]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢١؛ درّ المنثور، ج ٣، ص ٦١٧ و ج ٣، ص ٥٨٥، ذيل آيه ١٥٩؛ ينابيع المودّة، باب ٣٥، ص ١٠٩؛ احقاق الحق، ج ٣، ص ٤١٣ و ج ١٤، ص ٣٤٤ و ج ٢٠، ص ٢٠٦.

[٢]. سوره حاقه( ٦٩)، ١٢.

[٣]. اين روايت پيش از اين به شماره ٢٧ گذشت و مصادر زيادى براى آن نقل شد؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٢؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ١٠١٢.

[٤]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٢؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٢٧٧، ح ١٠١٥.

[٥]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٢، به شماره ١٤٢، شواهد التنزيل، ج ١، ص ٣٢٨؛ درّ المنثور، ج ٤، ص ١٤٥؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٣٢١، ح ٣٦٧؛ تفسير طبرى، ج ١٠، ص ٢٨؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٤١١، ح ٩١٧؛ فرائد السمطين، ج ١، ص ٢٠٣، باب ٤١، ح ١٥٩.