آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٥٧ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

گرفتار سازيم. در باره على ٧، فاطمه ٣، حسن و حسين ٨ نازل شده است.

[١] در تفسير آيه مباركه: «فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ‌»:[٢] از حسن روايت شده است كه گفت: دين اسلام به شمشير على ٧ قوت گرفت و جايگاه خود را در جهان به دست آورد.

[٣] از اسماء بنت عميس و ابن عباس روايت شده است كه از پيامبر ٦ شنيديم كه مى‌فرمود: مراد از «وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ»:[٤] على بن ابى طالب ٧ است.

[٥] در باره آيه مباركه: «وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى‌ بِماءٍ واحِدٍ»:[٦] و باغهايى از انگور و كشتزار و نخل كه دو اصله آن از يك تنه روييده و بعضى ديگر منفرد هستند و از يك چشمه سيراب مى‌شوند. جابر بن عبد اللَّه گويد از رسول خدا شنيدم كه فرمود: همه مردم از ريشه‌هاى مختلفى نشأت يافته و زيربناى هر فرد با ديگرى متفاوت است و تنها من و على از يك ريشه نشأت يافته‌ايم، سپس به اين آيه كريمه استناد و استشهاد نمود.

[١]. شواهد التنزيل حسكانى، ج ٢، ص ١٨٤، ح ٨٩٠.

[٢]. سوره فتح( ٤٨)، ٢٩.

[٣]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٦؛ درّ المنثور، ج ٦، ص ٢٤٤؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٢٩٦، حديث ٣١٦، تفسير ابن كثير دمشقى، ج ٤، ص ٣٨٩؛ كفاية الطالب، باب ٣٠، ص ١٣٨؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ج ٢، ص ٤٢٥، ح ٩٣٢، التنزيل حديث ٩٣٣، شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٢٥٤، ح ٩٧٩ به بعد؛ منتخب كنز العمال در حاشيه مسند احمد بن حنبل، ج ٢، ص ٣١، تفسير حبرى، ص ٣٦٩، ح ٩٧.

[٤]. سوره تحريم( ٦٦)، ٤.

[٥]. كشف الغمّه، ج ١، ص ٣١٦؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٨٨، حديث ٣٩٥؛ مستدرك حاكم نيشابورى، ج ٢، ص ٢٤١؛ الميزان، ج ١١، ص ٢٩٦.

[٦]. سوره رعد( ١٣)، ٤.