آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ١٥٣ - جنگ بدر

[١] حنظلة بن ابى سفيان نيز با وى به جنگ پرداخت و كشته شد و ابن عدى را نيز مجروح نمود.

[٢] سپس نوفل بن خويلد كه در نزد قريش احترام شايانى داشت و فرمان او را در هر أمرى اطاعت مى‌كردند و از شياطين قريش و زيركترين آنها بود و او كسى بود كه ابو بكر و طلحه را پيش از هجرت به طناب بسته و آنها را شكنجه ميداد تا با وساطت بعضى آزادشان نمود، به ميدان نبرد گام نهاد.

[٣] زمانى كه رسول خدا ٦ متوجه شد، نوفل در اين جنگ شركت نموده، دست نياز به درگاه خداوند بلند نمود و دعا كرد كه: خدايا او را از ميان بردار و نابودش كن [چرا كه اين ابليس متمرد بيش از ديگران آن حضرت را آزار مى‌رساند و قريش را عليه پيامبر ٦ و مسلمانان تحريك مى‌نمود] ديرى نگذشت كه با نبرد تن به تنى كه با على ٧ داشت به قتل رسيد و راه جهنم را در پيش گرفت پس از هلاكت او رسول خدا ٦ پرسيد، كيست كه از نوفل برايم خبرى بياورد؟ على ٧ عرض كرد، يا رسول اللَّه من او را كشتم، پيامبر ٦ از خوشحالى تكبير گفت و فرمود: سپاس خداى را كه دعاى مرا مستجاب كرد.

[٤] على ٧ همچنان در خط مقدّم جبهه با مشركان قريش تن به تن مى‌جنگيد و يكى پس از ديگرى را به هلاكت رساند در اين جنگ هفتاد نفر از سران قريش هلاك شدند كه تنها نصف آنها يعنى ٣٥ نفرشان به دست على ٧ كشته شدند و نصف ديگر آنها

[١]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٦٠، باب دوم، فصل ١٨.

[٢]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٦٣، باب دوم، فصل ١٩.

[٣]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٦٧، باب دوم، فصل بيستم، بحار الانوار، ج ١٩، ص ٣٨٨.

[٤]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٦٢، باب دوم، فصل ١٨؛ كشف الغمّه، ج ١، ص ١٨٣.