ابى طالب ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: من بنده خدا و برادر پيامبر وى هستم و من صديق اكبرم و هر كس بعد از من، چنين ادعايى كند، بى‌ترديد دروغگويى است كه بر خدا و رسولش افتراء بسته است! نشانه صدق اين سخن آن است كه هفت سال پيش از همه مردم، خدا را عبادت نموده و نمازگزار بوده‌ام.

[١] از «مسند» احمد بن حنبل، از ابن ابى ليلى نقل شده است كه گويد: رسول خدا ٦ فرمود: پيشگامان به تصديق [رسالت‌] سه نفر بودند، حبيب نجّار مؤمن آل يس كه به قومش خطاب نمود: «يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ‌»[٢] اى خويشاوندان من پيامبران را پيروى كنيد و حزقيل مؤمن آل فرعون كه گفت: «أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ‌»[٣] آيا كسى كه مى‌گويد: پروردگار من خداى بى‌همتاست مى‌كشيد و سومين آنها كه از هر دو برتر است على بن ابى طالب مى‌باشد كه پيش از همه مردم به تصديق نبوّت من برخاست.

[٤] از امام رضا ٧ از رسول خدا ٦ كه فرمود: همه مردم پياده به صحراى قيامت‌

[١]. الفضائل احمد بن حنبل، حديث ٢٣٩، چاپ ايران، و ١١١٧، چاپ مكّه و نيز حديث ١٩٤، چاپ ايران و ١٠٧٢، چاپ مكّه، تاريخ دمشق، ج ١، ص ٩١، حديث ١٢٦ و ج ٢، ص ٢٨٢، حديث ٨١٢؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٢٤٥ و ٢٤٦؛ حديث ٤ و ٢٩٣؛ كفاية الطالب، باب بيست و چهارم، ص ١٢٣ و ١٢٤؛ ينابيع المودة، باب ٤٢، ص ١٢٤ و در باب پنجاه و شش، ص ٢٠٢؛ احقاق الحق، ج ٥، ص ٥٩٩ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٥ و ٢٢٤، حديث ٩٢٨ و ٣٩؛ مناقب خوارزمى، فصل ١٩، ص ٢١٩؛ سيره حلبى، ج ١، ص ٢٧٠؛ العمده ابن بطريق، فصل ٢٧، ص ٢٢٠- ٢٢١، حديث ٣٤٧ و ٣٤٨ و ٣٥١ و ٣٥٢؛ فضائل الخمسة، ج ٢، ص ٩٨؛ ذخائر العقبى، ص ٥٦.

[٢]. يس( ٣٦) ٢٠.

[٣]. غافر( ٤٠) ٢٨.

[٤]. تاريخ بغداد، ج ١١، ص ١١٢، شماره ٥٨٠٥ و ج ١٣، ص ١٢٢، شماره ٧١٠٦ با اضافاتى از آنچه نقل شد؛ ترجمه امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٣٣٣- ٣٣٥، حديث ٨٤٣- ٨٤٥؛ لسان الميزان، ج ٤، ص ٣٩٩، شماره ١٢١٧ با اختصار؛ مناقب خوارزمى، فصل بيست و دوم، ص ٢٥٩، احقاق الحق، ج ٤، ص ٩ و ٤٩٨؛ فضائل الخمسة، ج ٢، ص ١١٨ به نقل از كنز العمال، ج ٦، ص ٤٠٢؛ رياض النضره، ج ٢، ص ١٦٣.