آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٨٥ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

[١] ابن مسعود گويد: پيامبر خدا ٦ فرمود: من همان خواسته پدرم ابراهيم مى‌باشم! عرض كرديم: اى پيامبر خدا! تو همان خواسته پدرت ابراهيم هستى؟ فرمود:

آرى خداى متعال به ابراهيم وحى نمود كه تو را پيشواى مردم قرار خواهم داد، ابراهيم از اين مژده شادمان گرديد، عرض كرد: پروردگارا! ذريّه مرا نيز مانند خودم امام قرار ده! خداوند به زبان وحى، به وى ابلاغ نمود، هرگز پيمانى را كه به آن وفادار نباشم، با تو نخواهم بست! ابراهيم عرض كرد: آن پيمان كدام است؟ خداوند فرمود: امامت و پيشوايى بندگانم را به ستمگر و ظالم از ذريّه تو نخواهم داد! ابراهيم عرض كرد:

پروردگارا! مرا و فرزندانم را توفيقى عنايت كن كه بتها را پرستش نكنيم، زيرا گروه زيادى از مردم را بتها گمراه ساخته‌اند! پروردگارا من و ذريّه‌ام را از پليدى پاك كن. اين دعاى ابراهيم در باره من و على به اجابت رسيد، زيرا ما دو تن هرگز بتى را سجده نكرديم، پس خداوند مرا به نبوّت و على را به وصايت و جانشينى، انتخاب نمود.

خداوند مى‌فرمايد: «كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ‌»:[٢] مانند آبگينه‌اى كه در آن چراغى روشن باشد.

[٣] محمد بن سهل بغدادى، از موسى بن قاسم، از على بن جعفر نقل كرده است كه گفت: از ابو الحسن ٧ پرسيدم: مشكاة در اين آيه چيست؟ فرمود: مشكاة فاطمة و مصباح حسن و حسين مى‌باشند. و «الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌ‌» شيشه‌اى كه در روشنايى مانند ستاره درخشان است. و فرمود: فاطمه آن ستاره درخشان در بين زنان اهل عالم است‌ «يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ»: كه از شجره مباركه زيتون روشنى مى‌گيرند و آن شجره ابراهيم ٧ مى‌باشد، «لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ»: كه نه شرقى است و نه‌

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ٢٧٦، ح ٣٢٢؛ نهج الحق علامه حلّى، ص ١٧٩؛ احقاق الحق، ج ٣، ص ٨٠.

[٢]. سوره نور( ٢٤)، ٣٥.

[٣]. مناقب ابن مغازلى، ص ٣١٦، حديث ٣٦١؛ احقاق الحق، ج ٣، ص ٤٥٨؛ بحار الانوار، ج ٢٣، ص ٣١٦.