آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٨٧ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

در زير آن پرچم همه سابقين نخستين از مهاجران و انصار كه جز آنها كسى در زير آن پرچم وجود ندارد، جمع مى‌گردند، در آن حال على ٧ بر منبرى كه از نور ربّ العزّه، ساخته شده، مى‌نشيند و يكايك آنان به حضور وى مشرف مى‌شوند و پاداش معنوى و نورى كه به هر يك اختصاص دارد مى‌ستانند. پس از اين كه همه پاداش گرفتند، به عموم آنها خطاب مى‌شود، هم اكنون كه صفات خويش را دانسته و منازلتان را در بهشت شناخته‌ايد، خداى متعال براى شما پاداشى خاص و آمرزشى بزرگ مقرر نموده كه جز بهشت بهايى ندارد؛ در آن حال على ٧ در پيشاپيش آنان به حركت در مى‌آيد و همراهان زير پرچم خود را در حالى كه زير پرچم وى، قرار دارند به بهشت موعود راهنمايى مى‌نمايد. سپس على بار ديگر بازمى‌گردد و بر همان منبر مى‌نشيند و مؤمنان از هر صنف و گروه به حضور وى مى‌رسند و بهره خويش را كه همانا ورود به بهشت است از وى مى‌ستانند. اما گروه ديگرى در آن روز مستقيما به دوزخ كشانده مى‌شوند، زيرا از ولايت و رهبرى على بهره‌اى ندارند و جزاى اين گروه جز آتش دردناك چيز ديگرى نيست؛ چنان كه خداوند مى‌فرمايد: «الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌»:[١] خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند به آمرزش و پاداشى بزرگ وعده داده است. يعنى سبقت‌گيرندگان نخستين و مؤمنان و پيروان ولايت على ٧. «وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ‌»:[٢] و كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما را دروغ انگاشتند، آنان اهل دوزخ هستند. يعنى كفران به ولايت على ٧ و كفران به حق على ٧ كه بر همه جهانيان واجب است.

اين تعداد آيه‌اى كه در شأن على ٧ يادآور شديم، مجموعه آياتى است كه از طريق اهل سنت و جمهور اهل اسلام رسيده است و راجع به آنچه از طريق شيعه در اين مورد نقل شده سخنى به ميان نياورديم.

[١]. سوره مائده( ٥)، ٩.

[٢]. سوره مائده( ٥)، ١٠.