آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٨٤ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

نگاه كنيد كه به خانه هر كس فرود آمد، او وصىّ و جانشين من است! آنان به آن ستاره چشم دوختند تا ببينند به خانه چه كسى فرود مى‌آيد! [با توجه به اينكه آرزوى همگان اين بود كه اين منزلت نصيبشان شود، اما از آنجايى كه جز على ٧ فرد ديگرى از ياران رسول خدا ٦ چنين شايستگى را نداشت‌] با چشم خود ديدند كه آن ستاره به خانه على ٧ فرود آمد و خداوند اين آيه را بر پيامبر ٦ فرو فرستاد.

خداوند مى‌فرمايد: «أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‌»:[١] آيا به مردمانى كه خداوند به آنها فضيلت و برترى داده است، رشك مى‌برند؟

[٢] جابر گويد: امام باقر ٧ در مورد اين آيه شريفه، فرمود: ماييم آن مردمانى كه به علت دارا بودن فضيلت به آنها رشك مى‌برند.

خداوند مى‌فرمايد: «وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ‌»:[٣] [به ياد آور] هنگامى كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم، ذريّه آنان را برگرفت.

[٤] اصبغ بن نباته، اين آيه را بر على ٧ برخواند، آن حضرت از شنيدن اين آيه، گريست و فرمود: آرى آن روزى كه خداوند از ما ذريّه آدم ميثاق بندگى گرفت به ياد دارم! خداوند مى‌فرمايد: «إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً»:[٥] من تو را پيشواى مردم قرار دادم.

[١]. سوره نساء( ٤)، ٥٤.

[٢]. مناقب ابن مغازلى، ص ٢٦٧، ح ٣١٤؛ ينابيع المودّة، باب ٣٩، ص ١٢١؛ امالى شيخ طوسى، ج ١، ص ٢٧٨؛ احقاق الحق، ج ٣، ص ٤٥٧.

[٣]. سوره اعراف( ٧) ص ١٧٢.

[٤]. مناقب ابن مغازلى ح ٣١٩، ص ٢٧١؛ احقاق الحق، ج ١٤، ص ٤٠٤.

[٥]. سوره بقره( ٢)، ١٢٤.