[١] و از عايشه روايت شده است كه رسول اكرم ٦ فرمود: حق با على و على با حق است و اين دو از يك ديگر جدا نمى‌شوند و مفارقتى در بين آنها نيست، تا اين كه در كنار حوض بر من وارد شوند.

[٢] امّ سلمة گويد: از رسول خدا ٦ شنيدم فرمود: على و يارانش در كنار حوض، بر من وارد مى‌شوند، در حالى كه حق با آنهاست و از يك ديگر جدا نمى‌شوند.

[٣] ابى رافع گويد: رسول اكرم ٦ به من فرمود: اى ابو رافع! در آن زمان كه گروهى باطل‌گرا با على بجنگند، با اين كه او برحق و آنان بر باطلند، چه موقفى اتخاذ خواهى كرد؟ اگر كسى رضاى خدا طالب باشد بايد با دشمنان على بجنگد، چرا كه قتال با دشمنان وى به امر خداوند و رضاى پروردگار است، بنا بر اين هر كس در توان دارد كه با آنان بجنگد بايد به اين امر خطير اقدام نمايد و بدون دفع الوقت، در صحنه نبرد، حاضر شود و با شمشير عليه دشمنان على جنگ كند و اگر توان او در اين حدّ نيست بايد با زبان و تبليغ عليه آنها قيام نمايد، تا شوكت و موفقيت اجتماعى آنان در هم شكسته و آنها را

[١]. كشف الغمّة، ج ١، ص ١٤٦؛ ذيل احقاق الحق، ج ٥، ص ٦٣٦ به نقل از الرسالة العراقية سمعانى نيشابورى؛ الغدير، ج ٣، ص ١٧٨؛ الأمامة و السياسة، ص ٧٣.

[٢]. كشف الغمّة، ج ١، ص ١٤٦؛ در اين نقل چنين آمده است: ابو رافع گويد: پس از فتنه جمل، امّ سلمه به نزدم آمد و پرسيد: اى ابو رافع! هنگامى كه قلبهاى مردم به هر سويى متمايل بود و دلها به راههاى گوناگون در پرواز بودند، قلب تو به سوى چه كسى در پرواز بود؟ گفتم: اى امّ المؤمنين، قلبم به سوى على بن ابى طالب ٧ در پرواز بود. امّ سلمه گفت:

نيكوست و راه صحيح رفته‌اى. به درستى كه از پيامبر ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: على و شيعيانش در كنار حوض كوثر بر من وارد مى‌شوند و حق با آنهاست و از آنها جدا نمى‌شود.

[٣]. ارجح المطالب، ص ٦٠٠؛ احقاق الحق، ج ٧، ص ٣٣٥، با اندك اختلاف؛ امالى شيخ طوسى، ص ٥٨، با اضافات؛ الدرجات الرفيعه سيد على خان، ص ٣٧٣؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٩، ص ١٣٤؛ رجال نجاشى، ص ٦٢، كشف الغمّة، ج ١؛ ص ١٤٦، به نقل از مناقب خوارزمى.