آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٧٥ - مبحث هفتم در اين است كه حق و قرآن با على ملازمند و از او جدا نمىشوند
كه نسبت به خود سبك كار و نسبت به ديگران پركار و زحمت كشى [مستمندان را يارى مهربان و بينوايان را به نوا رساندى] زيد در آن لحظه حساس سر از بستر خاك برداشت و عرض كرد: اى مولاى من! خدا تو را نيز رحمت كند، به خدا سوگند شناخت من در باره تو اين است كه بحق خدا را شناخته و به آيات و احكام الهى آگاهى، به خداى بزرگ سوگند ياد مىكنم كه با جهل و عصبيّت و سردرگمى عليه دشمنانت قيام نكردم بلكه علت حضورم در كنار تو در صحنه جنگ به خاطر آن سخنى است كه از حذيفة بن يمان شنيدم كه مىگفت از رسول اكرم ٦ شنيدم كه فرمود: على رهبر و پيشواى نيكوكاران و كشنده فاجران تبهكار است. خداوند يارىكننده او را نصرت و خواركننده او را در بدبختى نگه مىدارد. بىترديد حق هميشه با على ٧ همگام است و او را پيروى مىنمايد، شما اى پويندگان راه حق او را تنها نگذاريد و در گفتار و كردار او را متابعت كنيد.
[١] حديث ديگرى از امّ سلمة نقل شده است كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه فرمود: على با قرآن و قرآن با على است و اين دو، آن زمان كه در كنار حوض بر من وارد شوند، از هم فاصله نخواهند گرفت [به اين توضيح، عملكرد على جز با دستورات قرآن چيز ديگرى نيست و قرآن نيز جز على عامل ديگرى ندارد.]
[١]. مناقب خوارزمى، باب دوم، فصل شانزدهم، ص ١١٠؛ مستدرك حاكم نيشابورى، ج ٣، ص ١٢٤؛ احقاق الحق، ج ١٦، ص ٣٩٨؛ معجم الصغير طبرانى، ج ١، ص ٢٥٥؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٤؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ١٤٨؛ صواعق المحرقة، ص ٧٤؛ فضائل الخمسه، ج ٢، ص ١٢٧؛ نور الأبصار، ص ٨٠.