آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٧٢ - مبحث هفتم در اين است كه حق و قرآن با على ملازمند و از او جدا نمىشوند

[١] ابو ايوب انصارى گويد: شنيدم رسول خدا ٦ به عمّار ياسر فرمود: گروه باغى و طغيانگر تو را خواهند گشت، با اين كه تو برحقى و حق با توست! اى عمّار! اگر ببينى على راهى را پيش گرفته و طريقه‌اى را پسنديده و انتخاب كرده است، ولى همه مردم به راهى ديگر مى‌روند، مردم را به حال خود رها كن و راه على را اختيار نما، چرا كه راه على، دلهره ندارد و اضطراب‌انگيز نيست؛ او تو را به گمراهى نمى‌كشد و راه حق و هدايت را بر تو مسدود نمى‌نمايد! اى عمّار! اگر كسى شمشيرى را بر دوش بكشد كه با آن به يارى على برخيزد و بر فرق دشمنان وى فرودآورد، خداى متعال، به نشانه خوشنودى از او شمشيرى از درّ به او كرامت نمايد و اگر كسى شمشيرى به دوش بكشد كه با آن دشمنان على را يارى كند و عليه او مبارزه نمايد، خداوند متعال، به علامت خشم و غضب، شمشيرى از آتش بر شانه او خواهد آويخت.

[٢] و از عايشه روايت شده است كه رسول اكرم ٦ فرمود: حق هميشه ملازم با على است و به هر راهى كه على گام نهد، حق نيز با او همگام است.

[٣] امّ سلمه گويد: از رسول خدا ٦ شنيدم كه فرمود: حق با على و على با حق است و اين دو، از هم جدا نمى‌شوند تا زمانى كه در روز قيامت، در كنار حوض بر من وارد شوند.

[١]. مناقب خوارزمى، فصل هشتم، ص ٥٧؛ كشف الغمة، ص ١٤٣.

[٢]. احقاق الحق، ج ٥، ص ٣٨٩ و ج ١٦، ص ٣٨٩؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ١٤٣.

[٣]. تاريخ بغداد، ج ١٤، ص ٣٢٠، شماره ٧٦٤٣؛ ذيل احقاق الحق، ج ٥، ص ٦٢٣ و ج ١٦، ص ٣٩٠؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٣، ص ١٥٣، شماره ١١٧٢؛ الغدير، ج ٣، ص ١٧٧ با اضافات؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٧، ص ٢٣٥؛ كشف الغمّة، ج ١، ص ١٤٣.