راه صحيح، بى‌راهه را برگزيده‌ايد، مگر نه اين است كه جز راهى كه خداوند براى شما تعيين كرده است، راههاى ديگر، گمراهى، سرگردانى و حيرت‌آور است؟] اى كسانى كه از اصحاب كشتى نوح با گذشت زمان طولانى نشأت گرفته‌ايد و در زمانى خاص و بر طبق اراده الهى بر اين جهان پهناور، قدم نهاده‌ايد [هم اكنون نيز همان طوفان و همان كشتى وجود دارد، امّا به صورتى ديگر] تنها راه نجات شما در اين است كه به كشتى نجات (اهل البيت) پناه بجوييد تا از طوفان عقايد باطل نجات يابيد، اگر اصحاب كشتى نوح در آن زمان، به واسطه سوار شدن به آن كشتى از خطر غرق شدن محفوظ ماندند، شما نيز در اين زمان با پناه بردن به كشتى آل بيت پيامبر ٦ از خطر عقايد و مسلكهاى خرافى نجات خواهيد يافت. در اين گفتار هيچ گونه ترديدى وجود ندارد و من در مقابل اين گفته خود تعهد مى‌دهم و سوگند ياد مى‌كنم و در روز قيامت پاسخ‌گوى آن خواهم بود، اما شما را مجبور نمى‌كنم آن را بپذيريد.

هر آنچه شرط بلاغ است با تو مى‌گويم‌		تو خواه از سخنم پند گير و خواه ملال‌

آرى مى‌گويم واى بر كسى كه از اين راه تخلف كند، باز هم واى بر متخلّف از اين راه آيا به شما ابلاغ نشده آن چه را كه رسول خدا ٦ در باره اهل البيت ٧ در بازگشت از حجة الوداع و ابلاغ مأموريت الهى فرمود: دو چيز گرانبها، گرانسنگ و ارزشمند در بين شما به جاى مى‌گذارم و مى‌روم، مادامى كه شما به آن دو چنگ بزنيد و در پناه آنها قرار گيريد، هرگز گمراه نمى‌شويد. آن دو يكى كتاب خدا [قرآن‌] و ديگرى عترت [اهل بيت من‌] مى‌باشند كه از هم جدا نمى‌شوند تا زمانى كه در كنار حوض بر من وارد شوند، اكنون بنگريد، چگونه سفارش من را در باره آنها رعايت نموده و عمل مى‌كنيد.

سپس فرمود: آگاه باشيد پيروى از قرآن و مكتب اهل بيت من، آب شيرين و گوارايى است [كه در رفع عطش و تشنگى معنوى شما سودمند است‌] آن را بنوشيد [عمل كنيد] و آن ديگرى [يعنى پيروى از اهل بدعت‌] آب شور و تلخى است [كه در رفع عطش سودى ندارد] و بايد از آن اجتناب كنيد.