آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٢٩ - مبحث ششم پارهاى از سخنان آن حضرت

قطعا در آن اختلاف بسيار مى‌يافتيد. حقيقتا قرآن ظاهرى اعجاب‌انگيز و شگفت‌آور و باطنى عميق و پربار دارد عجايب و شگفتى‌هاى آن نابود نمى‌شود و غرايب آن در امتداد خط جهان پايدار و پايان‌ناپذير است، تاريكيهاى جهل و نارسايى افكار بشر به وسيله آن روشن و كشف مى‌گردد.

[١] على ٧ فرمود: اى فرزند آدم! بيشتر اهتمام خويش را به آن روزى اختصاص مده كه اگر سپرى شود سر رسيد عمر تو نباشد، زيرا هر روزى كه در مسير عمر تو قرار دارد، خداوند روزى تو را در آن روز فراهم مى‌كند. اگر چيزى اضافه بر روزى خويش كسب كنى و به دست آورى، براى ديگرى گنجينه نموده‌اى، زحمت و رنج به دست آوردن آن از تو و بهره‌مند شدن به آن براى وارث است، بازتاب اين عمل آن است كه در روز قيامت حساب طولانى خواهى داشت. پس تو اى انسان! از دارائيت در زمان حياتت استفاده كن و با آن سعادتمند شو و براى روز قيامت توشه‌اى كه به آن نيازمندى روانه كن، چرا كه راه سفر خيلى دور است و وعده‌گاه تو روز قيامت مى‌باشد كه دو چيز در آنجا در انتظار توست، بهشت يا دوزخ! مواعظ و سخنان حكمت آميز آن حضرت بيش از آن است كه به شماره آيد و اگر بخواهيم در باره آنها صحبت كنيم، موجب اطاله سخن و ملال‌آور است و خود موضوع بحثى ديگر مى‌باشد كه جاى آن در اين كتاب نيست، علاوه بر اينكه تأليف اين كتاب تنها براى شرح و نقل سخنان آن حضرت نبوده و علت ديگرى در كار است.

[١]. ارشاد شيخ مفيد، ج ١، ص ٢٢٨، باب سوم، فصل هفتم.