یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٥ - توکل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٢٦٥

عاشورا حماسه پرشور خود را ایراد نمود.

و. فما امن لموسی الّا ذریة من قومه علی خوف من فرعون و ملائهم ان یفتنهم و ان فرعون لعال فی الارض و انّه لمن المسرفین. و قال موسی یا قوم ان کنتم امنتم باللَّه فعلیه توکلوا ان کنتم مسلمین. فقالوا علی اللَّه توکلنا ربنا لاتجعلنا فتنة للقوم الظالمین. (یونس، ٨٣- ٨٥) در این آیه نیز توکل مقام و موقع حماسی دارد. صحنهای رسم میشود که در یک طرف فرعون است با آنهمه جلال و شکوه و استکبار و اسراف و ارعاب و در یک طرف دیگر موسی است و «ذریهای» از قوم، یک عده کمی جوان فاقد قدرت و نیرو جز یک نیرو که آن نیرو توکل و ایمان است.

ز. داستان موسی و عمالقه و سرزمین فلسطین:

یا قوم ادخلوا الارض المقدسة التی کتب اللَّه لکم ولاترتدوا علی ادبارکم فتنقلبوا خاسرین. قالوا یا موسی انّ فیها قوماً جبارین و انّا لن ندخلها حتّی یخرجوا منها فان یخرجوا منها فانّا داخلون. قال رجلان من الذین یخافون انعم اللَّه علیهما ادخلوا علیهم الباب فاذا دخلتموه فانکم غالبون و علی اللَّه فتوکلوا ان کنتم مؤمنین. قالوا یا موسی انا لن ندخلها ابداً ماداموا فیها فاذهب انت و ربک فقاتلا انا ههنا قاعدون. قال رب انی لااملک الّا نفسی و اخی فافرق بیننا و بین القوم الفاسقین. (مائده، ٢١- ٢٥) دلالت این آیه واضح است. داستان ابوذر در جنگ بدر که به رسول خدا عرض کرد: ما آنچه را که قوم موسی گفتند نمیگوییم ...

معروف است.