روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد سيزدهم
١ ص
(٢)
ادامه سوره كهف
١ ص
(٣)
سوره الكهف (18) آیات 60 تا 82
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره الكهف (18) آیات 83 تا 110
٢٢ ص
(٦)
ترجمه
٢٢ ص
(٧)
سورة مريم عليها السّلام
٥٢ ص
(٨)
سوره مريم (19) آیات 1 تا 38
٥٢ ص
(٩)
ترجمه
٥٢ ص
(١٠)
سوره مريم (19) آیات 39 تا 65
٨٣ ص
(١١)
ترجمه
٨٣ ص
(١٢)
سوره مريم (19) آیات 66 تا 98
١٠٢ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٤)
سوره طه (20) آیات 1 تا 24
١٢٦ ص
(١٥)
ترجمه
١٢٦ ص
(١٦)
سوره طه (20) آیات 25 تا 73
١٤٠ ص
(١٧)
ترجمه
١٤٠ ص
(١٨)
سوره طه (20) آیات 74 تا 99
١٦٧ ص
(١٩)
ترجمه
١٦٧ ص
(٢٠)
سوره طه (20) آیات 100 تا 135
١٨٢ ص
(٢١)
ترجمه
١٨٢ ص
(٢٢)
سورة الانبياء-عليهم السّلام
٢٠١ ص
(٢٣)
سوره الأنبياء (21) آیات 1 تا 24
٢٠١ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠١ ص
(٢٥)
سوره الأنبياء (21) آیات 25 تا 50
٢١٦ ص
(٢٦)
ترجمه
٢١٦ ص
(٢٧)
سوره الأنبياء (21) آیات 51 تا 82
٢٣٣ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٣٣ ص
(٢٩)
سوره الأنبياء (21) آیات 83 تا 112
٢٥٥ ص
(٣٠)
ترجمه
٢٥٥ ص
(٣١)
سورة الحجّ
٢٩٢ ص
(٣٢)
سوره الحج (22) آیات 1 تا 16
٢٩٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٢٩٢ ص
(٣٤)
سوره الحج (22) آیات 17 تا 37
٣٠٧ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٠٧ ص
(٣٦)
سوره الحج (22) آیات 38 تا 60
٣٣١ ص
(٣٧)
ترجمه
٣٣١ ص
(٣٨)
سوره الحج (22) آیات 61 تا 78
٣٥٣ ص
(٣٩)
ترجمه
٣٥٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٨ - ترجمه

براى آن‌كه آنچه نفيس‌تر بود بازپس دارند،كقوله: وَ مِنْهُمْ سٰابِقٌ بِالْخَيْرٰاتِ بِإِذْنِ اللّٰهِ [١]،و ديگر آن‌كه:در نهاد [٢]آن مقدّم است و پيشتر،و گفتند:براى آن‌كه اوّل آن ويران [٣]كردند [٤]و چنان كه رسول ما را-صلوات اللّه-عليه-بازپسين پيغامبران كرد.و جواب درست از اين آن است كه:«واو»ايجاب ترتيب نكند اگرچه در لفظ مقدّم باشد روا بود كه در معنى مؤخّر باشد.

آنگه مساجد را وصف كرد به آن‌كه ذكر خداى در او بسيار كنند. وَ لَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ،و خداى نصرت كند آن را كه خداى را نصرت كند،يعنى دين او را و پيغامبران خداى را. إِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ ،كه خداى تعالى تواناست و با عزّت و منعت،كس بر او راه نيابد.

قوله: اَلَّذِينَ إِنْ مَكَّنّٰاهُمْ فِي الْأَرْضِ ،محلّ«الّذين»نصب است بدلا من قوله: مَنْ يَنْصُرُهُ ،چه او در محلّ نصب است،گفت:آنان كه نصرت دين خداى كنند،آنان باشند كه ما ايشان را در زمين تمكين كنيم،نمازها به پاى دارند،و زكات مال بدهند،و امربه‌معروف كنند،و نهى منكر [٥]كنند.قتاده گفت:اصحاب محمّداند،عكرمه گفت:اهل پنج نمازاند [٦]،حسن و ابو العاليه[٥٤-ر]گفتند:امّت پيغامبر مااند.و تمكّن [٧]دادن آن باشد كه فعل با آن درست باشد از قدرت و آلت و نصب دلالت و صحّت و سلامت و لطف و جز [٨]آن. وَ لِلّٰهِ عٰاقِبَةُ الْأُمُورِ ،و خداى راست عاقبت كارها،يعنى مرجع و مآل كارها با خداى باشد،و مصير خلق با او بود، همه معزول و ذليل [٩]شوند و ملك با او شود [١٠].

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ ،آنگه گفت بر تسليت رسول-عليه السّلام-كه:اگر تو را به دروغ مى‌دارند اين كافران،پيش از ايشان قوم نوح[نوح] [١١]را به دروغ داشتند،و عاد


[١] .سورۀ ملائكه(٣٥)آيۀ ٣٢.

[٢] .آج،لب:نهادن.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:بيران.

[٤] .آط+و گفتند:براى آن‌كه آنچه نفيس‌تر بود بازپس دارند،كقوله:و منهم سابق بالخيرات.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:امربه‌معروف و نهى منكر.

[٦] .آط،آب،آج،لب:نماز پنج‌اند.

[٧] .همۀ نسخه بدلها:تمكين.

[٨] .آج،لب:جزاى.

[٩] .همۀ نسخه بدلها:زائل.

[١٠] .آج،لب:ماند.

[١١] .اساس:ندارد،با توجّه به فحواى عبارت از آط افزوده شد.