روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٦ - ترجمه
كرديم او را و برهانيديم او را از غم و همچنين برهانيم مؤمنان را.
و زكريّا چون ندا كرد خداى خويش را [١]،خداى من!رها مكن مرا تنها و تو بهترين وارثانى.
اجابت كرديم او را و بداديم او را يحيى و نيك كرديم او را اهلش را [٢]كه ايشان به شتاب دويدى [٣]در خيرها،و بخواندندى [٤]ما را به رغبت و ترس،و بودند ما را تضرّعكننده.
و آنكه [٥]نگاه داشت اندام خود را،در دميديم ما در او از روح ما و كرديم او را و پسر او را علامتى براى جهانيان.
اين امّت شما يك امّتاند، و من خداى شماام مرا پرستى.
ببريدند كارشان ميان ايشان،همه با ما آيند.[٤١-پ] [٦] و هركه كند [٧]از نيكها و او مؤمن بود كفرانى نباشد سعى او را،و ما براى او بنويسيم.
و حرام است بر شهرى كه ما هلاك كرديم آن را كه ايشان بازنيايند.
تا بگشايند يأجوج و مأجوج را،و ايشان از هر بلندى فرومىآيند [٨].
[١] .آب+كه اى.
[٢] .آط،آب،آج،لب:جفت او.
[٣] .آط:ايشان بود مىشتافتند،آب،آج،لب:ايشان بودند كه مىشتافتند.
[٤] .آب:مىخواندندى.
[٥] .آط،آب،آج،لب+زن.
[٦] .اساس:و من،به قياس با نسخۀ آط و ديگر نسخه بدلها،با توجّه به متن قرآن مجيد،تصحيح شد.
[٧] .آط،آج،لب:عملى،آب:كارى.
[٨] .آب،آج،لب:فرود.