ابن كثير و ابو عمرو و ابن عامر خواندند:بملكنا به كسر الميم،و نافع و عاصم خواندند:بملكنا،به فتح«ميم»على المصدر،و حمزه و كسائى خواندند:بملكنا به ضمّ«ميم»،اى بسلطاننا. وَ لٰكِنّٰا حُمِّلْنٰا أَوْزٰاراً ،اى اثقالا،و لكن ما اثقالى و مبلغى [١]بسيار چنان كه بارى گران بود بر گرفتيم از حلىّ آل فرعون كه به ما رسيده بود.

ابو عمرو و حمزه و أبو بكر خواندند:[حملنا،به فتح«حا»و«ميم»مخفّف من الحمل،بر گرفتيم.و باقى فرّاء] [٢]«حمّلنا»به ضمّ«حا»و كسر«ميم»و تشديد على الفعل المجهول من التّفعيل،و لكن بر ما نهادند،يعنى ديگران ما را گفتند كه:

بردارى و ما را بر حمل آن حمل كردند. فَقَذَفْنٰاهٰا ،پيش سامرى بينداختيم[٢٢-پ]، [٣][ فَكَذٰلِكَ أَلْقَى السّٰامِرِيُّ ،و همچنين سامرى آنچه داشت از زر و حلىّ هم بينداخت و بر سر آن نهاد.

فَأَخْرَجَ لَهُمْ ،برون آورد براى ايشان،يعنى براى قوم، عِجْلاً جَسَداً ،گوساله تنى بى‌جان. لَهُ خُوٰارٌ ،كه او را آواز گاو بود.در آواز او دو قول گفتند،سعيد جبير گفت:سامرى از اهل كرمان بود و منافق بود،چون موسى-عليه السّلام-قوم را به سى روز وعده داد كه بازآيد،چون خداى تعالى ده روز ديگر بيفزود قوم گفتند:موسى به وعده بازنيامد.سامرى گفت:دانى تا سبب نيامدن موسى چيست با نزديك شما؟ گفتند:نه.گفت:سبب اين حلىّ آل فرعون كه شما به عاريت بستدى و با خداوندانش ندادى اكنون بيارى تا من آن را تدبيرى سازم.بياوردند و آنچه او داشت نيز بياورد و با آن ضمّ كرد و به سه روز گوسالۀ زرّين بپيراست [٤]و مرصّع كرد به انواع جواهر،آنگه از آن خاكى كه جبريل-عليه السّلام-پاى بر او نهاده بود قبضه‌اى داشت،از آن خاك پاره‌اى در شكم آن گوساله افگند از او آوازى آمد چون آواز

[١] .همۀ نسخه بدلها:متاعى.

[٢] .اساس:افتادگى دارد،به قياس با نسخۀ آط،و اتّفاق نسخه بدلها،افزوده شد.

[٣] .اساس:از اين جا به بعد افتادگى دارد،از آط آورده شد.

[٤] .آب:پير است،آج،لب:بياراست.