روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد سيزدهم
١ ص
(٢)
ادامه سوره كهف
١ ص
(٣)
سوره الكهف (18) آیات 60 تا 82
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره الكهف (18) آیات 83 تا 110
٢٢ ص
(٦)
ترجمه
٢٢ ص
(٧)
سورة مريم عليها السّلام
٥٢ ص
(٨)
سوره مريم (19) آیات 1 تا 38
٥٢ ص
(٩)
ترجمه
٥٢ ص
(١٠)
سوره مريم (19) آیات 39 تا 65
٨٣ ص
(١١)
ترجمه
٨٣ ص
(١٢)
سوره مريم (19) آیات 66 تا 98
١٠٢ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٤)
سوره طه (20) آیات 1 تا 24
١٢٦ ص
(١٥)
ترجمه
١٢٦ ص
(١٦)
سوره طه (20) آیات 25 تا 73
١٤٠ ص
(١٧)
ترجمه
١٤٠ ص
(١٨)
سوره طه (20) آیات 74 تا 99
١٦٧ ص
(١٩)
ترجمه
١٦٧ ص
(٢٠)
سوره طه (20) آیات 100 تا 135
١٨٢ ص
(٢١)
ترجمه
١٨٢ ص
(٢٢)
سورة الانبياء-عليهم السّلام
٢٠١ ص
(٢٣)
سوره الأنبياء (21) آیات 1 تا 24
٢٠١ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠١ ص
(٢٥)
سوره الأنبياء (21) آیات 25 تا 50
٢١٦ ص
(٢٦)
ترجمه
٢١٦ ص
(٢٧)
سوره الأنبياء (21) آیات 51 تا 82
٢٣٣ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٣٣ ص
(٢٩)
سوره الأنبياء (21) آیات 83 تا 112
٢٥٥ ص
(٣٠)
ترجمه
٢٥٥ ص
(٣١)
سورة الحجّ
٢٩٢ ص
(٣٢)
سوره الحج (22) آیات 1 تا 16
٢٩٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٢٩٢ ص
(٣٤)
سوره الحج (22) آیات 17 تا 37
٣٠٧ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٠٧ ص
(٣٦)
سوره الحج (22) آیات 38 تا 60
٣٣١ ص
(٣٧)
ترجمه
٣٣١ ص
(٣٨)
سوره الحج (22) آیات 61 تا 78
٣٥٣ ص
(٣٩)
ترجمه
٣٥٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢٢ - ترجمه

لفظ الفعل كأنّه قال:و تخرّ الجبال فتهدّ هدّا.

أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَداً ،يعنى لان دعوا،براى آن‌كه خداى را فرزند گفتند ايشان،و من ان قالوا،و براى آن‌كه خداى را فرزند گفتند.عبد اللّه عبّاس گفت و ابىّ كعب:آسمان و زمين و كوهها و جملۀ خلايق بترسيدند [١]جنّ و انس،و فريشتگان به خشم آمدند و دوزخ به زفير آمد چون كافران خداى را فرزند گفتند.

آنگه از خود نفى كرد [٢]: وَ مٰا يَنْبَغِي لِلرَّحْمٰنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً ،و نبايد و نشايد خداى را كه فرزند گيرد،چه در حقّ او اين معنى محال باشد.

إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ،«ان»،به معنى«ما»ى نفى است، گفت:نيست هركه در آسمان و زمين[است] [٣]إِلاّٰ آتِي الرَّحْمٰنِ عَبْداً ،الّا [٤]پيش خداى آيند به بندگى.و نصب او بر حال است از فاعل.و بعضى اهل معانى گفتند:

حق‌تعالى انفطار آسمان و انشقاق زمين و خرور كوهها بر سبيل مثل گفت براى آن‌كه عرب عند كارى فظيع منكر كه استعظام و استهوال آن كنند اين معنى گويند و الفاظى كه با اين ماند،قال الشّاعر-شعر:

أ لم تر صدعا في السّماء مبيّنا على ابن لبينى الحارث بن هشام
و قال آخر:

و اصبح بطن مكّة مقشعرّا كأنّ الارض ليس بها هشام
و قال آخر:

لمّا اتى خبر الزّبير تواضعت سور المدينة و الجبال الخشّع
بعضى دگر گفتند:معنى آن است كه،اگر كارى عظيم منكر باشد كه از او آسمان بطركد [٥]و زمين بشكافد و كوهها بيفتد اين كلمه باشد،و مثله قوله تعالى: لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا الْقُرْآنَ عَلىٰ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خٰاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ [٦]...،اى لو خشع و تصدّع الجبال [٧]لشيء انزل عليه لتصدّع [٨]لهذا القرآن.قوله: أَنْ دَعَوْا ،اين دعا


[١] .همۀ نسخه بدلها+جز.

[٢] .همۀ نسخه بدلها+گفت.

[٣] .اساس:ندارد،از آط افزوده شد.

[٤] .همۀ نسخه بدلها+كه.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:بتركد.

[٦] .سورۀ حشر(٥٩)آيۀ ٢١.

[٧] .كذا:در اساس و ديگر نسخه بدلها،به قرينه ضمير،«جبل»صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.

[٨] .آط،آب،آز،مش:التصدع،آج،لب:الصّدع.