روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٨ - ترجمه
ناگاه،متحيّر كند [١]ايشان را نتوانند بازداشتن و نه ايشان را مهلت دهند [٢].
و بهدرستى فسوس داشتند به پيغامبران از پيش تو،برسيد به آنان كه فسوس داشتند از ايشان آنچه به آن فسوس مىداشتند.
بگو كيست كه نگاه دارد شما را به شب و روز از خداى،بل ايشان از ذكر خداى خود برگشتهاند.
يا ايشان راست خدايان [٣]كه بازدارد ايشان را بجز ما كه نتوانند يارى خود و نه ايشان را از ما در صحبت گيرند[٣٠-پ].
[٤] برخوردارى داديم ايشان را و پدرانشان را تا دراز شد بر ايشان عمر،نمىبينند كه ما قصد كنيم به زمين و بكاهانيم [٥]آن را از كنارهاى آن،ايشان غلبه خواهند كردن! بگو كه من مىترسانم شما را به وحى و نشنوند كرّان [٦]خواندن[چون] [٧]بترسانند [٨]ايشان را.
و اگر برسد به ايشان دمى از عذاب خداى تو،گويند اىواى [٩]،ما بوديم ستمكاره.
و بنهيم ترازوها راستان براى روز قيامت،ظلم نكنند بر هيچ كسى چيزى و اگرچه باشد به سنگ دانهاى از سپندان [١٠]،
[١] .آط:مبهوت بمانند.
[٢] .آط،آب:و ننگرند ايشان را.
[٣] .آط،آب،آج،لب:خدايانى.
[٤] .آط+بل.
[٥] .آج،لب:مىكاهانيم.
[٦] .آط:نشنود كرد.
[٧] .اساس:ندارد،از آط،افزوده شد.
[٨] .آج،لب:بيم كرده شوند.
[٩] .آط+ما.
[١٠] .آط:دانۀ خردل سپندان.