روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٧ - ترجمه
ايشان راه برند.
و كرديم آسمان را سقفى [١]نگاه داشته،و ايشان از دلايل آن برگرديدهاند [٢].
و او آن است كه بيافريد شب و روز و آفتاب و ماه همه در فلك شنا و مىبرند [٣].
و نكرديم ما هيچ آدمى را از پيش تو هميشه [٤]اگر بميرى تو ايشان هميشه خواهند ماندن [٥]؟ هر تنى چشندۀ مرگ است و بيازماييم[شما را] [٦]به بد و نيك و با ما آرند شما را.
و چون بينند [٧]آنان كه كافراند نگيرند تو را الّا فسوس [٨]،اين است آنكه دشنام مىدهد خدايان شما را و ايشان به ذكر خداى كافراند.
بيافريدند آدمى را از شتاب،بازنمايم شما را آيات من،با من تعجيل مكنى.
[٣٠-ر] مىگويند كى باشد اين وعده اگر شما راستيگرى.
اگر بدانندى آنان كه كافراند آنگه كه بازندارند از رويهاشان آتش و نه از پشتهاى ايشان،و نه ايشان را يارى دهند.
بل آيد به ايشان
[١] .آج،لب:مسقف.
[٢] .آب،آج،لب:برگردندهاند.
[٣] .آب:شنا و مىكنند،آج،لب:سير مىكنند.
[٤] .آج،لب:جاودانى.
[٥] .آج،لب:جاودانهاند.
[٦] .آط+تو را.
[٧] .اساس:ندارد،از آط،افزوده شد.
[٨] .آب:مگر به فسوس.