روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦٨ - ترجمه
بخورى از خوشيها آنچه روزى كرديم شما را و طاغى مشوى [١]در آنكه فرود آيد بر شما خشم من،و هركه فرود آيد بر او خشم من،فروافتد .
و من آمرزندهام آنكس را كه توبه كند و ايمان آرد و كار نيكو كند،آنگه راه يابد.
چه شتابزده كرد تو را از قوم تو اى موسى؟ گفت:ايشان اينك براثر مناند،و بشتافتم به تو اى خداى من تا خشنود شوى.
گفت:ما بيازموديم قوم تو را از پس تو،و گمراه كرد ايشان را سامرى.
بازگشت [٢]موسى با قومش خشمناك اندوهناك،گفت:اى قوم [٣]!نه وعده كرد شما را خداى شما وعدهاى نيكو [٤]؟دراز شد بر شما روزگار يا خواستى كه حلال شود بر شما خشمى از خدايتان،خلاف كردى وعدۀ من [٥]؟ گفتند:ما خلاف نكرديم وعدۀ تو را به اختيار خود،و لكن ما برگرفتيم بارها از حلىّ قبطيان،بينداختيم آن را،همچنين بينداخت سامرى.
برون [٦]آورد ايشان را گوساله،تنى بىجان كه او را بانگى[بود] [٧].گفتند:اين
[١] .آج،لب:طغيان مكنيد.
[٢] .آب،مش:پس بازگشت.
[٣] .آب،مش+من.
[٤] .آج لب+و،مش:يا.
[٥] .آب،مش:مرا.
[٦] .آب،مش:پس بيرون.
[٧] .آط:ندارد،به قياس با نسخۀ آب،افزوده شد.