فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١٥٧٩ - كَفّارات
و از عبد الله عباس و عمر خطاب روايت كردهاند كه ايشان گفتند كه هر كه پيش از تحليل وطى كند،حج خود باطل گرداند،و برو ناقهاى بود.و كس ايشان را خلاف نكرد.
و همچنين بود اگر بعد از عرفه و پيش از ايستادن كه بمشعر بود،از براى آنكه ايستادن بمشعر واجب است،و آن از تمامى حج است،بمنزلت ايستادن است بعرفه كسى را كه ايستادن بعرفه در نيافته باشد.
و روايت كردهاند كه رسول ص فرمود:
و او بمزدلفه برد:
«من وقف معنا هذا الموقف و صلى معنا هذه الصلاة و قد كان قبل ذالك وقف بعرفة ساعة من ليل او نهار فقد تم حجه» ،يعنى:هر كه با ما درين موقف بايستاد،و نماز كرد با ما اين نماز و او پيش ازين بعرفه ايستاده باشد ساعتى از روز يا شب،حج او تمام شد.
پس تمامى حج را رسول ص معلق گردانيده است بايستادن در آن دو موقف...
اما آنچه روايت كردهاند:«من وقف بعرفة فقد تم حجه»،يعنى هر كه بعرفه بايستاد،حج او تمام شد، و آنكه روايت آمده است:«الحج عرفة»،خبر واحد است.و روا بود كه حمل كنند بر آنكه مراد آنست كه معظم حج عرفه است.و مراد به آنكه گفت:«فقد تم حجه»آنست كه«قارب التمام»،يعنى:
نزديك آن شد كه تمام گردد.
و اگر بعد از وقوف بمشعر و پيش از تحليل وطى كند،بدنه بود،يعنى:
اشترى واجب شود.و حج تباه نشود،زيراكه حكم بفساد او محتاج دليل است،در شرع نيست آنچه دليل است بر آن.
و اگر وطى در دبر باشد پيش از وقوف بموقفين،حج فاسد شود يا نه؟درو خلاف است:كسى كه گفت كه فاسد شود، دليلش طريقۀ احتياط است،و آنكه گفت فاسد نشود،گفت از براى آنكه اصل صحت است و برائت ذمت از قضا.
و تكرار وطى موجب تكرار كفارت باشد،براى آنكه حرمت حج با آنكه فاسد شده است باقى است،بدليل آنكه گذشتن در آن و با تمام رسانيدن واجب است، كفارت تعلق باو گرفت.
اگر وطى كند وطيى كه حج را فاسد گرداند،ميان ايشان جدا گردانند در سال آينده،چون بآن موضع رسند از يكديگر- شان جدا گردانند،و با يكديگر جمع نشوند تا آنگه كه هدى بمحلش رسد.و جدائى ميان ايشان بآن باشد كه ديگرى در ميان ايشان باشد.
دليلش آنست كه:
روايت كردهاند از عمر خطاب و عبد اللّه عباس كه ايشان گفتند:«اذا وطى الرجل زوجته فقضيا من قابل و بلغا الموضع الذى وطئها فيه فرق بينهما»،يعنى:چون مرد با زن خود وطى كند،پس سال آينده حج را قضا كنند،و به آن موضع كه وطى كرده باشند برسند،ميان ايشان تفرقه كنند.
هيچ كس گفتار ايشان رد نكرد.
اگر گوشت صيد بخورد،يا يكى از اجناس طيب ببويد،گوسفندى واجب شود.
و همين است در سايبان كردن محمل، و پوشانيدن مرد سر خود را،و زن روى