فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١٩٨١ - ن
ن
نُون
-(اصطلاح عرفانى)ن و القلم از فواتح سور قرآنست و در اصطلاح اهل معنى«ن»عبارت از علم خداى متعال است در حضرت احديت و«قلم»حضرت تفصيل است كه فرمودند «ن وَ الْقَلَمِ وَ مٰا يَسْطُرُونَ» «ن»دواتست و«قلم»خامۀ از نور و نويسنده خداوند غفور،به لوح با قلم زبرجد نوشت،نور بشريت،بر دفتر ياقوت نوشت،قصد و كردار مخلوق نوشت، بر دل عارف بقلم كرم نوشت،بمداد فضل نوشت،بر دفتر لطف نوشت،صفت و نعت معروف نوشت، «كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمٰانَ» لوح نوشت و همه آن تو نوشت،دل نوشت، همه وصف خود نوشت.
(از عده ج ١ ص ٢٥١).
و باز«ن»كنايت از يونس است كه فرمود وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ .
ن
-(اصطلاح ادبى)نون مفرده در زبان و قواعد عرب بر چهار وجه است١-نون تأكيد و آن يا خفيفه است يا ثقيله،نون تأكيد ثقيله در آخر تمام صيغ فعلهاى مضارع،امر و نهى در مىآيد بجز ماضى مانند«يضربن.يضربان.
يضربن»...
و نون تأكيد خفيفه در آخر مفردها و جمعهاى مذكر در آيد مانند«يضربن يضر بن تضربن»در تأكيد ثقليه تاكيد شديدتر است«البته البته»و در خفيفه كمتر«البته» مانند «وَ تَاللّٰهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنٰامَكُمْ» و «إِمّٰا تَخٰافَنَّ وَ إِمّٰا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰانِ» ٢-نون تنوين كه نونى است زائده ساكنة كه ملحق به آخر كلمات شود براى غير توكيد كه در تلفظ آيد نه در كتابت مانند«كتابا»رجوع به تنوين شود.
٣-نون اناث كه براى جمع مؤنث بود مانند«يذهبن» ٤-نون وقايه كه قبل از ياء متكلم درآيد مانند«اكرمنى»و«ضربنى- خلانى و ادركنى»اين نون فعل را از