اما آنچه بدان تمسك ميسازند در آنكه بجز اين پنج نماز،هيچ ديگر واجب نيست،آنست كه اعرابى از رسول ص سؤال كرد،و گفت:يا رسول الله!در شبانروزى بر من چه واجب است؟رسول ص فرمود:

پنج نماز.اعرابى گفت بغير از اين هيچ چيزى ديگر واجب هست؟رسول ص فرمود نه:مگر كه تو بتطوع نمازى كنى.

جواب ازين آنست كه اين خبر واحد است، موجب علم و عمل نباشد.

ديگر آنكه معارض است بآن خبر كه ذكر آن كرده شد.

سوم آنكه رسول ص نفى نمازى كرده است كه در شبانروزى مكرر مى‌شود، بدليل آنكه اعرابى سؤال ازين كرد،و ما هم چنين گوئيم.و نماز قضاى فائت و نماز جنازه باتفاق واجب است،پس معلوم شد كه مراد نفى نمازيست كه آن مكرر مى‌شود در شبانروزى.

و نمازهاى سنت كه مرويست از رسول ص بسيارست،و از براى اين كتابها ساخته‌اند چون عمل السنة،و مصابيح كبير،و نزهة الزاهد،و غير آن:كسى كه خواهد كه بداند عمل اين طائفه از نمازهاى سنت و ادعيه و اذكار چيست و چگونه است،بايد كه آن را طلب كند.

نَمَط

-(اصطلاح فقهى)عبارت از لباسى است از صوف كه داراى خطهائى است خلاف رنگ پارچه كه در كفن بميت پوشانانند و آن شامل تمام بدن است وبر روى البسۀ ديگر پوشانند رجوع بكفن شود.

(معتقد الاماميه ص ٢١٩،٢٢٤)

نِمونَه

-(اصطلاح عرفانى)نمونه اشارت است بمرآت كه ضد اوست در وجود نمايندگى و اگر چه او نيست و چون ضديت نيست پس نمايندگى نباشد و اين نمايندگى باعتبار ضديت است در مرتبۀ از مراتب ميان واجب و ممكن و عدم وجود.

ندارد واجب از ممكن نمونه.

چگونه داندش آخر چگونه (از شرح گلشن راز ص)

نُمُوّ

(اصطلاح فلسفى)نمو عبارت از ازدياد حجم اجزاء اصلى جسم است بواسطۀ آنچه منضم و داخل در آن ميشود بنحوى كه طبيعت جسم مقتضى آن باشد و يا عبارت از حركت جسم است بطرف كمال نشو در نوع بنا بر اين در نمو آنچه متحرك است ابتداء،نوع است و حركت در صورت شكليه است.

شيخ الرئيس گويد:حركت در مراتب نمو موجب بطلان كلى صورت قبلى نمى‌شود بلكه چيزى باطل شده و چيزى ديگر حادث و چيزى از آن باقى ميماند آنچه باقى ميماند صورت نوعيه است و آنچه حادث ميشود صورت شكليه است پس مرحلۀ دوم مجموعه‌ايست از.مرحلۀ اول و آنچه اضافه ميشود و نوع شىء همواره باقى است.

(شفا ج ١ ص ٧،٢،٨،٢-مقولات ارسطو ص ١١٨).

نَميمَة

-(اصطلاح ادبى) سخن‌چينى است چنانكه گويند فلانى دربارۀ تو چنان و چنين گفت كه سعايت باشد براى ايجاد فتنه