فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١٨٦٤ - مَفاهيمِ عُرفيَّه
آنها مثل معلقۀ نموده شود و همۀ آنچه در خوابها ديده شوند از راه مثل معلقهاند (رجوع شود به حكمة الاشراق ص ٢٤١).
مُفارِق
-(اصطلاح فلسفى) مفارق يعنى موجود غير مادى و از آن جهت مفارق گويند كه جداى از ماده و ما فوق اجسام و جسمانيات است (تفسير ص ٩٦٩ و دستور ج ٣ ص ٣٣٠٤).
مفارقات
-(اصطلاح فلسفى) جواهر مجرده عقليه و نفسيه را مفارقات گويند.
(قبسات ص ٦ و اسفار ج ١ ص ٢٥- دستور ج ٣ ص ٣٠٤ مجموعه دوم مصنفات ص ٧٣،٩٠،٩١،١١٥).
پاره از تركيبات در معنى فلسفى:
مُفارِقاتِ سِفْليَّه مُفارِقاتِ عَقليَّه مُفارِقاتِ عِلويَّه مُفارِقاتِ قُدسى مُفارِقاتِ مَحْضَه مُفارِقاتِ نوريَّه نفوس مدبره انسانى را مفارقات سفليه و عقول و نفوس را مفارقات علويه و عقول را مفارقات محضه و نوريه مينامند و گاه معقولات و متصورات ذهنى را نيز مفارقات گويند و باين اعتبار كليات نيز جزء مفارقاتند.
(از قبسات ص ٦-اسفار ج ١ ص ٢٥-ج ٤ ص ١٦٢ شفا ج ١ ص ٤).
و رجوع بانوار و عقول و نفوس ومدبرات شود.
و مراد از مفارقات قدسى عقول مجرده است (از اسفار ج ٣ ص ١٦٦،١٦٩، ١٧٠).
مَفاعيلِ خَمْسه
-عبارت از مفعول به، معه-له-فيه و مطلق است رجوع شود بهر يك از اين كلمات.
مُفاوَضَت
-شركت بطور تساوى باشد كه هر يك در تصرف مختار باشند.
(از كشاف ص ١١٢٨)
مَفاهيمِ عُرفيَّه
-(اصطلاح اصولى) آنچه عرف از الفاظ و لغات و اصطلاحات درمىيابد كه در اغلب موارد اطلاقات فهم عرف و عادت معتبر است.
در كليات حقوقى آمده است.
رد و تسليم و قبض و اخذ،همه اينها مفاهيم عرفى هستند كه مرجع تشخيص مصاديق آنها عرف است.
و هر آنچه در نظر عرف مشكوك باشد و از رجوع بعرف نتيجه بدست نيايد مرجع اصول موضوعى يا حكمى خواهد بود.
بنا بر اين در تحقق رد عين مغصوبه بمالك،مجرد تخليه و صرف رفع يد غاصب كه از معانى سلبيه است كافى نبوده بلكه در تحقق آن معنى ايجابى لازم است.
و همان طورى كه بمحض جلوگيرى و ممانعت از تصرفات مالك بودن استيلاء بر مال غصب حاصل نمىشود رد آن هم بدون استيلاء مالك بر آن تحقق نخواهد يافت.
پس اگر كسى اسب ديگرى را غصب