فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٢٠٨١ - واجِب
و
و
-(اصطلاح ادبى)و او بطور مفرد در زبان و قواعد عرب بر چند وجه و معنى است ١-عاطفه و معنى آن مطلق جمع است مانند «فَأَنْجَيْنٰاهُ وَ أَصْحٰابَ السَّفِينَةِ - وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا نُوحاً وَ إِبْرٰاهِيمَ» و از سائر حروف عاطفه ممتاز است بآنكه براى مطلق جمع است و ديگر آنكه با«اما» مقترن شود مانند إِمّٰا شٰاكِراً وَ إِمّٰا كَفُوراً» و ديگر اقتران به«لا»است اگر مسبوق بنفى باشد و قصد معيت از و نباشد مانند «ما قام زيد و لا عمرو»و «وَ مٰا أَمْوٰالُكُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنٰا زُلْفىٰ» و اقتران بليس مانند «وَ لٰكِنْ رَسُولَ اللّٰهِ» و مشخصات ديگر.
٢-واو استيناف مانند «لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَ نُقِرُّ فِي الْأَرْحٰامِ مٰا نَشٰاءُ» كه ما بعد خود را رفع دهد و مانند «مَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَلاٰ هٰادِيَ لَهُ» ٣-و او حاليه كه داخل بر جمله اسميه شود مانند«جاء زيد و الشمس طالعة»٤-و او بمعنى مع مانند«جاء البره و الجلباب» كه ما بعد خود را نصب دهد ٥-و او يكه داخل بر مضارع شود و آن را منصوب كند به تقدير ان كه آن را عطف بر اسم صريح كند مانند «وَ لَمّٰا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِينَ جٰاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصّٰابِرِينَ» ٦-و او قسم كه ما بعد خود را جر دهد مانند «وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَفِي خُسْرٍ - وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ» ٧-و او بمعنى رب مانند«و بلدة ليس لها انيس»٨-و او زائد مانند «حَتّٰى إِذٰا جٰاؤُهٰا وَ فُتِحَتْ أَبْوٰابُهٰا» ٩-و او ثمانيه مانند «ثَلاٰثَةٌ رٰابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ، سَبْعَةٌ وَ ثٰامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ» ١٠-و او ضمير مذكر مانند زيدون و جز آن(از معنى ص ١٨٣- ١٨٥).
واجِب
-(اصطلاح فقهى و فلسفى) و«الواجب ما يذم تاركه شرعا لا الى بدل و يطلق على ما لا بد منه»و در مقابل حرام است.رجوع بوجوب شود.
در فلسفۀ-مفاهيم ذهنى را فلاسفه از