سير منطق قبل از ارسطو چنانكه از تعريف و فائده اين فن دانسته شد بطور قطع پيدايش فكر منطقى با تاريخ فكر بشرى توام بوده است و انسان از روزى كه خود را شناخته است و در جهان آفرينش انديشيده است افكار و انديشه‌هاى خود را با نوعى از استدلالات و تفكرات منطقى توام داشته است و بدين جهت همان طور كه تاريخ مسلم و مبدأ تاريخى براى تفكرات بشر در مورد راز آفرينش و جهان وجود در دست نيست بطور قطع و يقين مبدأ پديد آمدن افكار و استدلالات منطقى هم بر انسان نامعلوم است زيرا منطق چيزى جز دستور فكر كردن نيست و مادام كه انسان انديشمندى وجود داشته است بنحوى افكار و عقايد خود را بر اساس و پايۀ استوار ميداشته است.

سوفسطائيان در گير و دار حكومتهاى خشن سرزمين يونان و وضع طبقاتى موجود و مظالم بيش از حد قضات در آن سامان دسته‌اى متجدد و نوطلب بوجود آمدند كه اساس افكار و عقايد آن سرزمين را نسبت به بتها و نيم خدايان سست و ضعيف كردند و بويژه اين افكار و عقايد در ميان جوانان و نورسيدگان كه نسل آيندۀ«اتن» را تشكيل ميدادند رسوخ و نفوذ يافت اين دسته كه آنان را«سوفيست»يا«سوفسطائى»ناميدند مطالب و اغراض خود را با بيانى فصيح و عباراتى شيوا و با استفاده از اصول فن جدل و خطابه تبليغ ميكردند و در نتيجه افكار و عقايد آنان بر خورد و تضادهائى را در جامعۀ منجمد و يكنواخت يونان بوجود آورد.

فن كلام يا خطابه و بيان و مغالطه و جدل از فنون مورد توجه مردم آن سامان گرديد و بدين ترتيب پايه و اساس كار منطق بدست اين جمع گذارده شد.رؤساى سوفسطائيان مانند«گورگياس»و« »دربارۀ معرفت و عقل و وجود و احساس كتابها و رسائلى نوشته‌اند مضافا بر تعليمات شفاهى،مطالبى در مقام بحث و گفتگو بشاگردان خود القا ميكردند.

مخصوصا يكى از هنرهاى مهم« - گورگياس»جدل بوده است وى در اقامه حجت‌ها و برهانهاى جدلى ماهر بوده است و باصول فلسفۀ پارمنيد حمله ميكند و عقايد وى را راجع به وجود و لا وجود مردود ميداند.

وى گويد:خطابه اعظم شئون انسان است و غرض از آن اغناء مستمع است بنا بر اصول آنها قدرت بالاتر از حق است.

البته ميدانيم كه«سقراط»و «افلاطون»و«ارسطو»هر سه حكيم عقايد و افكار و روش كار«سوفسطائيان»را مردود ميدانسته‌اند و با اين وصف از آثار و بيانات آنان در پايۀ كار منطق استفاده كرده‌اند.

ديگر از معلمين و خطباء بزرگ اين