د. فتوا به حرمت نشستن بين صفا و مروه در هنگام سعى كه بنابر نقل علامه در مختلف، (٩٣) خلاف مشهور است، ولى ابوالصلاح در كافى (٩٤) و به تبع او ابن زهره (٩٥) فتوا به حرمت آن داده‌اند. ظاهر عبارت مؤلف الاشارة نيز در اين مسئله با آن دو موافق است. (٩٦)

از سوى ديگر، چنانكه پيش‌تر اشاره كرديم، در مواردى ادبيات اين كتاب و نوع تقسيم‌بندى‌هاى آن، مشابهت فراوان با غنيه ابن زهره دارد كه اگر تاريخ نگارش اين كتاب بعد از غنيه باشد، بايد گفت علاوه بر كافى حلبى، كتاب غنيه نيز از مآخذ مهم الاشاره به شمار مى‌آيد. در غير اين صورت، عكس اين سخن دور از واقعيت نخواهد بود. براى نمونه مى‌توان به تعبير هر دو از عبادات صلاة، زكات، صوم، حج، جهاد به «اركان» و تقسيم مباحث طهارت به طهارت از حدث و طهارت از نجس و ذكر ستر عورت به عنوان دومين مقدمه صلاة اشاره كرد كه اين تعابير و اين نحو تقسيم بندى طهارت، تنها در اين دو كتاب ديده مى‌شود. (٩٧)

البته، آنچه گفته شد به معناى ناديده گرفتن تفاوت‌هاى موجود بين اين سه كتاب نيست؛ براى مثال، الكافي عبادات را ده قسم مى‌داند، اما الاشارة و غنية آنها را پنج قسم مى‌دانند؛ الاشاره از آنها به اركان تكليف شرعى و غنيه به اركان عبادات شرعى ياد مى‌كند (٩٨). همچنين در كتاب صلاة در ترتيب مباحث، تفاوت‌هاى زيادى مشاهده مى‌شود، براى نمونه در حالى كه كافى ابتدا واجبات و سپس مستحبات و مكروهات نماز را ذكر كرده و بعد از آن از شرايط و مقدمات سخن

(٩٣)مختلف الشيعه، ج٤، ص٢١٣.
(٩٤)الكافي فيالفقه، ص١٩٦.
(٩٥) غنية النزوع، ص١٧٩.
(٩٦) اشارة السبق، ص١٣٣.
(٩٧)همان، ص٦٦؛ غنية النزوع، ص٣٣و ٣٤.
(٩٨)الكافي فيالفقه، ص١١٣؛ اشارة السبق، ص٦٦؛ غنية النزوع، ص٣٣.