كه يكى ديگر از حنفيان است، رجوع به همسر مستحب است نه واجب. شافعى بر آن است كه رجوع چنين فردى سنت است و حنابله از اين كار به استحباب تعبير كرده‌اند. (٤)

٤. مقصود از قرء در آيه شريفه: فقها معتقدند كه زنان طلاق داده شده بايد تا سه قُرء عده نگه دارند، اما در معناى قرء كه جمع آن قروء است، اختلاف نظر دارند. شيعه اماميه معتقدند كه مراد از قُرء، همان طُهر؛ يعنى پاك‌شدن پس از حيض است. اماميه در اين مسئله از روايتى كه از امام على(ع) نقل شده، پيروى كرده‌اند، زراره مى‌گويد به امام باقر(ع) عرض كردم:

إنّى سمعت ربيعة الرأى يقول: إذا رأت الدم من الحيضة الثالثة بانت منه و انما القرء ما بين الحيضتين و زعم أنه أخذ ذلك برأيه، فقال ابوجعفر: أخذه عن علي(ع)، قال: قلت له: و ما قال فيها على(ع)؟ قال: كان يقول: إذا رأت الدم من الحيضة الثالثة فقد انقضت عدتها ولا سبيل عليها و انما القرء ما بين الحيضتين؛ (٥)

از ربيعة الرأى شنيدم كه گفت: اگر زنى بعد از اجراى صيغه طلاق، براى بار سوم حيض شد، بين او و همسرش جدايى صورت مى‌گيرد و قُرء عبارت است از پاكى بين دو حيض. زراره مى‌گويد: من گمان كردم كه اين سخن، نظر خود ربيعه است، اما امام باقر(ع) فرمود: او اين نظر را از على گرفته است، زراره مى‌گويد به امام باقر(ع) عرض كردم: على در مورد چنين زنى چه فرموده است؟ امام(ع) فرمود: حضرت على(ع) مى‌فرمود: هر گاه زن پس از اجراى صيغه طلاق، براى بار سوم حيض شد، عده او سپرى شده است و براى شوهرش راهى بر او نيست، قُرء، پاكى بين دو حيض است.

(٤) الموسوعة الفقهية، ج٢٩، ص٣٥.
(٥) وسائل الشيعه، ج١٥، باب ١٥ از ابواب عدد، حديث ٤، و ر.ك: حديث ١.