{ صدقة أَو نسكٍ فإذا امنتم فمن تمتّع بالعمرة إلى الحجّ فَمَا استيسر من الهدي فمن لم يجد فصيام ثلاثة ايام في الحج وسبعة إذا رجعتم تلك عشرةٌ كاملةٌ ذلك لمن لم يكن أَهلُه حاضري المسجد الحرام و اتّقُوا اللّه‌ و اعلموا أَنّ اللّه‌ شديد العقاب؛ } (١٠)

حج و عمره را براى خدا به اتمام رسانيد و اگر محصور شديد آنچه از قربانى فراهم شود [ذبح كنيد و از احرام خارج شويد] و سرهاى خود را نتراشيد، تا قربانى به محلش برسد، و اگر كسى از شما بيمار بود و يا ناراحتى در سر داشت بايد فديه و كفاره‌اى از قبيل روزه يا صدقه يا گوسفندى بدهد و هنگامى كه در امان بوديد پس كسانى كه با ختم عمره، حج را آغاز مى‌كنند آنچه از قربانى براى او ميسر است [ذبح كنند [و هر كه نيافت سه روز در ايام حج و هفت روز هنگامى كه بازمى‌گرديد روزه بدارد، اين ده روز كامل است. اين براى كسى است كه خانواده او نزد مسجدالحرام نباشد،و تقواى خدا پيشه كنيد و بدانيد كه او سخت كيفر است.

آيه شريفه فوق، متضمن احكامى است كه اينك بر حسب جمله‌هاى مختلف موجود در آن به شرح آن مى‌پردازيم:

١. اتمام حج و عمره براى خدا

خداوند در اين آيه مى‌فرمايد:

{و اتمّوا الحج و العمرة للّه‌؛ } (١١)

حج و عمره را براى خدا به اتمام رسانيد.

خداوند امر مى‌كند كه حج و عمره را به اتمام رسانيد، و مراد از اتمام در اينجا و موارد ديگر اين است كه عمل را به طور كامل انجام دهيد نه به صورت ناقص، همچنان كه مراد از اتمام براى خدا اين است كه اين عمل عارى از ريا و سمعه باشد. دليل اين كه مراد از به

(١٠) بقره، آيه١٩٦.
(١١) همان.